Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Polikarpow I-15bis – w 1936 przystąpiono do prac związanych z modernizacją samolotu myśliwskiego I-15. Była ona prowadzona w Fabryce nr 84 w Chimkach pod Moskwą. Prace prowadził zespół pod kierunkiem konstruktora samolotu N. Polikarpowa. Już w styczniu 1937, wstępny projekt, został przekazany do akceptacji. Modernizacja I-15 obejmowała m.in. wzmocnioną konstrukcję, zastosowanie silnika o większej mocy, głowice silnika osłonięte zostały pierścieniem NACA, zastosowano kołpak śmigła, zamiast płata łączącego się z kadłubem, posiadającego kształt litery M (tzw. polskie skrzydło) - zastosowano płat prosty, przechodzący nad kadłubem. Zwiększono jego rozpiętość i powierzchnię nośną. Polepszono także aerodynamikę kadłuba i zastosowano zamkniętą kabinę pilota.

 

Nie wszystkie usprawnienia udało się wprowadzić w samolotach seryjnych. Kółko ogonowe zaczęło być montowane dopiero od 1939. Wcześniej stosowana była płoza ogonowa. Zamkniętej kabiny pilota nie udało się, pomimo wielu wysiłków, wprowadzić. Piloci doświadczalni, a także piloci wojskowi nie zaakceptowali nowej kabiny. Z tego powodu nowy samolot miał w dalszym ciągu otwartą kabinę pilota, osłoniętą tylko wiatrochronem. Produkcję seryjną samolotu rozpoczęto w Fabryce nr. 1 w Moskwie. Pierwszy płatowiec był gotowy w kwietniu 1937. Próby państwowe samolotu I-15bis odbyły się w okresie sierpień-październik 1937. Wykazały one jego całkowity brak zdolności bojowych. W 1937 wyprodukowano ok. 100 samolotów. Równocześnie podjęto działania w celu dalszego ulepszenia samolotu. Jednak ocena pilotów wojskowych była dla niego nieprzychylna. Samolot był ospały w trakcie wykonywania akrobacji. Kołpak śmigła ulegał szybko uszkodzeniom. Kabina pilota była większa niż w I-15, lecz źle oceniono wiatrochron, który był zbyt wąski, a także zniekształcał widoczność. Zwrócono też uwagę na zwiększone drgania silnika. Po usunięciu większości niedomagań, uznano samolot za nadający się do produkcji seryjnej, a także eksploatacji w jednostkach bojowych. W 1938 rozpoczęła się oficjalna produkcja seryjna, jednak już w 1939 została zakończona. Ogółem wyprodukowano 2408 sztuk samolotu.

 

 

Dane techniczne I-15bis:

 

Rozpiętość: górny płat - 10,20 m, dolny płat - 7,50 m

Długość: 6,27 m

Wysokość: 2,92 m

Powierzchnia nośna: 22,5 m²

Masa: 1310 kg

Masa startowa: 1750 kg

Maks. prędkość: 370 km/h na wysokości 3500 m

Prędkość minimalna: 105 km/h

Pułap: 8950 m

Zasięg: 525 km

 

 

Oprac. Bartłomiej Hypki na podst. wikipedia.pl