Logowanie

Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Mikojan-Gurewicz MiG-21 UM Mikojan-Gurewicz MiG-21 UM
foto. Sylwia Tylkowska

Mikojan-Gurewicz MiG-21 - naddźwiękowy samolot myśliwski, działający w "każdych warunkach pogodowych".
 
Konstrukcja E-6, MiG-21 F
Jednomiejscowy, jednosilnikowy, ze skrzydłem "delta". Średniopłat.
Skrzydło „delta” ze ściętymi końcówkami ( 0,3 m ), skos 570, powierzchnia całkowita 23 m2, profil skrzydła symetryczny CAGI S-12, o grubości względnej 4,2 % u nasady i 5 % na końcu, zaklinowanie 00, wznos -20, cięciwa u nasady 5,97 m., na końcu 0,46 m., konstrukcja to dźwigar główny, pomocniczy, przedni i tylny. Pokrycie o grubości 1,5 do 2,5 mm. W każdym skrzydle są dwa zbiorniki paliwa. Pod skrzydłami 2 węzły dla uzbrojenia. Skrzydła wyposażono w lotki o łącznej powierzchni 1,18 m2, wychylane są po 20 0. Klapy o powierzchni 1,84 m2, wychylane są do startu o 250, do lądowania o 450.
Kadłub smukły. Rozpoczyna się czołowym naddźwiękowym chwytem powietrza, wyposażonym centralnie w stożek. Stożek ten jest ruchomy poosiowo i może zajmować automatycznie jedną z trzech pozycji. Kabina wystaje z obrysu kadłuba. Osłona kabiny jednoczęściowa. Składa się z dwóch okien. Przednie okno płaskie z szyba kuloodporną. Pozostała część wykonana ze szkła organicznego w jednym kawałku. Tylna część osłony kabiny, już za fotelem pilota, otrzymała także okno. Kabiną i usterzenie poziome łączy nadbudówka kryjąca instalację samolotu.
Usterzenie pionowe, o skosie 550, z podziałem na ster i statecznik. Poziome płytowe, o skosie także 550, zamontowane w płaszczyźnie skrzydeł. Na końcach ma masy przeciwflatterowe. Usterzenie pionowe uzupełnia jedna podkadłubowa kierownica aerodynamiczna.

Podwozie trójpodporowe, wszystkie koła pojedyncze. Przednie jest chowane w przód do kadłuba. Podwozie główne podparto, co prawda w skrzydłach i golenie chowają się do skrzydeł, ale koła wykonują obrót, w stosunku do goleni, o 900 i kryją się w kadłubie pionowo. Baza podwozia wynosi 4,81 m., a rozstaw kół podwozia głównego wynosi 2,69 m.
.
Zespół napędowy MiG-21 F-13
Zespół napędowy stanowi dwuwałowa turbina AM-11 F ( R-11 F-300 ) o ciągu 1 x 3 800 kG., a z dopalaniem 1 x 5 625 kG. Paliwo w kadłubie i skrzydłach. Pojemność 2 300 litrów. Po dodaniu jeszcze pary zbiorników w skrzydłach zapas wzrósł do 2 500 litrów. Pod kadłubem dodatkowy zbiornik o pojemności 490 litrów.
Wyposażenie MiG-21 F-13
Wyposażenie; celownik optyczny ASP-5 ND sprzężony z radiodalomierzem SRD-5 Kwant i wizjerem podczerwieni SIW-52. Do lotów rozpoznawczych w miejsce reflektora w lewym skrzydle można zabierać aparat foto A-39. Radiowysokościomierz RW-UM. Urządzenie aktywnej odpowiedzi SOD-57 M. Pozostałe urządzenia radiotechniczne to: R-802 W, SRO-2, SPO-2, ARK-10, MRP-56 P.

Uzbrojenie MiG-21 F-13
Wersja MiG-21 F-13 ma jako stałe uzbrojenie jedno działko ( prawe ), NR-30 kal. 30 mm.
Na dwóch belkach podskrzydłowych można podwieszać ciężkie n.p.r. S-21 lub S-24; zasobniki z n.p.r. UB-16-57 U; bomby do 500 kg. Ale przede wszystkim myśliwiec zabiera 2 k.p.r. K-13. Podkadłubowy węzeł służy do zabierania dodatkowe zbiornika paliwa.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Konstrukcja MiG-21 PF typ 76
Jest to druga wersja otrzymana przez Polskę.
Jednomiejscowy, jednosilnikowy, naddźwiękowy samolot myśliwski. Średniopłat. Wyposażony w stację radiolokacyjną RP-21 M Sapfir.
W porównaniu z pierwszą generacją ( MiG-21 F-13 ) zasadnicze zmiany polegały na;
· Zastosowaniu stacji radiolokacyjnej umieszczonej w powiększonym stożku wlotowym.
· Myśliwiec uzyskał możliwość współpracy z naziemnym półautomatycznym systemem naprowadzania Wozduch-1 poprzez odbiornik radioliniowy Lazur.
· Zamontowano pilot automatyczny KAP-1 / KAP-2 / KAP-2 K.
· Usunięto jedyne działko. Pozostawiono możliwość podwieszenia zasobnika z działkiem.
· Powiększono asortyment k.p.r. klasy p-p o pociski RS-2 US współpracujące ze stacją radiolokacyjną.
· Dodaniu zbiornika paliwa nr 7 na kadłubie za kabiną.
· Samolot wyposażono w urządzenie służące do wyprowadzania do lotu poziomego z każdej sytuacji np. w momencie, gdy pilot utracił orientacje przestrzenną.
· Powiększono przednie hamulce aerodynamiczne z 0,76 m2 do 0,884 m2.
· Sondę – rurkę Pitota przeniesiono nad wlot powietrza.
· Samolot otrzymał większe koła dla korzystania z lotnisk gruntowych.

Skrzydło „delta” ze ściętymi końcówkami ( 0,3 m ), skos 570, powierzchnia całkowita 23 m2, profil skrzydła symetryczny CAGI S-12, o grubości względnej 4,2 % u nasady i 5 % na końcu, zaklinowanie 00, wznos -20, cięciwa u nasady 5,97 m., na końcu 0,46 m., konstrukcja to dźwigar główny, pomocniczy, przedni i tylny. Pokrycie o grubości 1,5 do 2,5 mm. W każdym skrzydle są dwa zbiorniki paliwa. Pod skrzydłami 2 węzły dla uzbrojenia. Skrzydła wyposażono w lotki o łącznej powierzchni 1,18 m2, wychylane są po 20 0. Klapy o powierzchni 1,84 m2, wychylane są do startu o 250, do lądowania o 450.
Kadłub z czołowym chwytem powietrza, z centralnym ruchomym stożkiem. Stożek od prędkości samolotu Ma-1,5 zaczyna przesuwać się do przodu i przy prędkości Ma-1,9 zajmuje skrajne wysunięte położenie. Stożek wyposażono w układ odsysania warstwy przyściennej. Oś stożka jest pochylona 30 w dół. Stożek przemieszcza się o 20 cm., a na ziemi podczas obsługi można go wysunąć jeszcze o 60 cm. Stożek wykonano z materiału radiprzejrzystego o grubości 14 mm. Za stożkiem kanał rozdziela się na dwa, aby obejść kabinę po bokach. Kanał wyposażono w klapki przeciw pompażowe i dodatkowe chwyty na wysokości kabiny. Te chwyty wyposażono w osłony zabezpieczające zassaniu ciał obcych z ziemi z pod przedniego koła. Płatowiec wyposażono w trzy hamulce aerodynamiczne. Pierwsze dwa stanowią parę i umieszczono je przed podwoziem głównym. Maja powierzchnię 2 x 0,442 m2. Wychylane są po 350. Trzeci hamulec aerodynamiczny umieszczono pod kadłubem za podwoziem głównym. Ma powierzchnie 0,47 m2, jest perforowany i wychylany o kąt 400. Po kadłubem umieszczono kierownicę aerodynamiczną. Spadochron hamujący o powierzchni 16 m2, można wypuścić dopiero po przyziemieniu i po wyhamowaniu go odrzucić. Kabina hermetyczna i automatycznie klimatyzowana. Fotel KM-1 M zapewnia ratunek przy prędkości od 130 do 1 200 km/h i od 0 m. wysokości. Osłona kabiny składa się z wiatrochronu z szyba pancerną o grubości 55 mm. Odladzana jest poprzez spryskiwanie spirytusem. Otwierana nadal w górę do przodu. Podczas katapultowania stanowi dodatkową osłonę dla pilota przed uderzeniem powietrza.
Usterzenie poziome płytowe, powierzchnia 3,94 m2, rozpiętość 3,74 m., kat natarcia 550, wychylanie w dół 7,50, w górę 16,50. na końcach masy przeciwflatterowe. Usterzenie pionowe o kącie skosu 610211, grubość względna 6 %. Powierzchnia statecznika 5,32 m2, steru 0,965 m2, wychylanie po 250.
Podwozie ze wszystkimi kołami pojedynczymi. Wszystkie koła z hamulcami tarczowymi. Przednia goleń chowana jest do przodu. Rozmiar koła 500 x 180, ciśnienie 7 atm. Na goleni tłumik shimmy. Rozmiar kół głównych 800 x 200, ciśnienie do 8 atm. Rozstaw podwozia 2,787 m., baza 4,71 m.
Zespół napędowy MiG-21 PF
Samolot otrzymał mocniejszy silnik R-11 F2-300 o ciągu 1 x 3 870 kG., z dopalaniem 1 x 6 000 kG. Instalacja paliwowa osiągnęła pojemność 2 780 litrów, poprzez dodanie nadkadłubowego, 7 zbiornika o pojemności 170 litrów.

Uzbrojenie MiG-21 PF
W uzbrojeniu pojawiły się k.p.r. RS-2 US.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Konstrukcja MiG-21 PFM typ 94
Jest trzecią wersją zakupioną przez Polskę. Najliczniejsza w Polsce.
Zmiany w stosunku do MiG-21 PF typ 76.
· Zastosowano nowy zespół napędowy.
· Napęd posiada dodatkową instalacją nadmuch na klapy skrzydłowe, co poprawia charakterystyki startu i lądowania.
· Do kadłuba można mocować przyspieszacze startowe SPRD-99 U2 o ciągu regulowanym od 1 280 kG. do 3 230 kG., a przez to różnym czasie pracy – od 9,8 sekund do 17,8 sekund. Ciąg silnika zależy także od panującej pogody, temperatury, wilgotności i ciśnienia. Masa jednego wynosi 221 kg.
· Przeniesiono zasobnik ze spadochronem hamującym do podstawy usterzenia pionowego i powiększono jego powierzchnię do 19 m2 . Teraz spadochron można otwierać przed przyziemieniem przy prędkości mniejszej niż 320 km/h.
· Usterzenie pionowe o zwiększonej powierzchni 5,32 m2.
· Zastosowano nowy fotel katapultowany KM-2.
· Nowy fotel katapultowany umożliwił zmianę oszklenia kabiny. Teraz składa się ona z nieruchomego wiatrochronu z trzema oknami i odchylanej ręcznie na prawo owiewki.
· Stacja radiolokacyjna RP-21 M jest bardziej odorana na zakłócenia.
· Samolot uzyskał możliwość podwieszania zasobnika z działkiem dwulufowym GSz-23 Ł z zapasem 200 naboi.



Zespół napędowy MiG-21 PFM typ 94
Zespół napędowy R-11 F2S-300 o ciągu bez dopalania 1 x 4 020 kG., z dopalaniem 1 x 6 175 kG. Silnik jednoprzepływowy, dwuwałowy, 3 stopnie sprężarki jednego wału, 5 stopni drugiego, 1 turbina jednego wału i 1 turbina drugiego wału, dopalacz. Długość silnika 4,61 m, średnica 0,967 m, masa 1 210 kg. Instalacja paliwowa o pojemności 2 780 litrów.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Konstrukcja MiG-21 R
Jest to czwarta wersja zakupiona przez Polskę.
Na bazie MiG-21 PFM opracowano samolot rozpoznawczy MiG-21 R ( Typ 94 R ) z silnikiem R-11 F2S-300 z instalacją SPS. W kadłubie zlikwidowano zbiornik nr 1, powiększono zbiornik na kadłubowy nr 7 do 340 litrów. Łączna pojemność instalacji wynosi 2 800 litrów. Dla uzyskania odpowiedniego zasięgu samolot otrzymał dodatkowe dwa zewnętrzne węzły podwieszenia dla zbiorników paliwa o pojemności 2 x 490 litrów. Co ciekawe samolot do przebazowania ma możliwość przenoszenia aż 3 zbiorników podwieszanych. Prędkość przy ziemi ograniczono do 1 150 km/h. W miejscu pierwszego zbiornika paliwa umieszczono zestaw aparatów fotograficznych.
Samolot otrzymał nowe wyposażenie; autopilot AP-155, stację ostrzegawczą SPO-3, która ostrzega z każdego kierunku ( SPO-2 tyko z tyłu ), stacja ta odpala automatycznie lub ręcznie dipole z wyrzutnika ASO-21, można z samolotu także ręcznie odpalać naboje termiczne PRP-26 ( znane bardziej jako flary ).
Samolot może przenosić zasobniki;
Typu R – stacja rozpoznania radioelektronicznego; SRS-6, SRS-7 M, Romb-4 A, Romb-4 B i aparat foto A-39.
Typu D – do fotografowania dziennego 7 aparatów foto.
Typu N – do fotografowania nocnego 1 aparat UA-47 i 152 naboje oświetlające FP-100.
Typu T – rozpoznania telewizyjnego tylko w ZSRS, aparatura Barij-M.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Konstrukcja MiG-21 M
Jest to piąta wersja wprowadzona na uzbrojenie Polski. Samolot należy do trzeciej generacji.
· Polskie samoloty nie posiadają nowszego silnika R-13-300.
· W płatowcu na stałe zabudowano dwulufowe działko GSz-23 Ł z zapasem 200 naboi.
· Zwiększono udźwig uzbrojenia do 1 300 kg.
· Pojemność instalacji paliwowej uległa zmniejszeniu do 2 685 litrów, ale zrekompensował to zbiornik podwieszany 800 litrowy.
· Samolot na stałe otrzymał aparat foto A-39.
· Płatowiec wyposażono zasobnik WRe ( do walki radioelektronicznej ) SPS-141 E i wyrzutniki ASO-21 z nabojami PRP-26 i pułapkami termicznymi PPI-26.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Konstrukcja MiG-21 ( SM, M ), MF
Jest to szósta wersja wprowadzona na uzbrojenie Polski. Najliczniejsza po wersji PFM.
Jednomiejscowy, jednosilnikowy, naddźwiękowy samolot myśliwski. Średniopłat. Do najważniejszych różnic w wyglądzie zewnętrznym jest przesunięcie rurki Pitota nieznacznie w prawo. Jest to nowy typ PWD-7. Na osłonie kabiny pojawił się peryskop TS-27 AMSz. Powiększono nadbuduwkę na kadłubie. Zastosowano 4 węzły dla uzbrojenia. Zwiększono ciśnienie w kołach podwozia głównego. Zastosowano silnik R-13, lecz w praktyce wiele maszyn miało silniki poprzednich wersji R-11.
Skrzydło „delta” ze ściętymi końcówkami, skos 570, powierzchnia całkowita 23 m2, profil skrzydła symetryczny CAGI S-12, o grubości względnej 4,2 % u nasady i 5 % na końcu, zaklinowanie 00, wznos -20, cięciwa u nasady 5,97 m., na końcu 0,46 m., konstrukcja to dźwigar główny, pomocniczy, przedni i tylny. Pokrycie o grubości 1,5 do 2,5 mm. W każdym skrzydle są dwa zbiorniki paliwa. Pod skrzydłami 4 węzły dla uzbrojenia. Skrzydła wyposażono w lotki o łącznej powierzchni 1,18 m2, wychylane są po 20 0. Klapy wyposażono w układ nadmuchu, powierzchnia 1,84 m2, wychylane są do startu o 250, do lądowania o 450.
Kadłub z czołowym chwytem powietrza, z centralnym ruchomym stożkiem. Stożek od prędkości samolotu Ma-1,5 zaczyna przesuwać się do przodu i przy prędkości Ma-1,9 zajmuje skrajne wysunięte położenie. Stożek wyposażono w układ odsysania warstwy przyściennej. Oś stożka jest pochylona 30w dół. Za stożkiem kanał rozdziela się na dwa, aby obejść kabinę po bokach. Kanał wyposażono w klapki przeciwpompażowe i dodatkowe chwyty na wysokości kabiny. Te chwyty wyposażono w osłony zabezpieczające zassaniu ciał obcych z ziemi, z pod przedniego koła. Płatowiec wyposażono w trzy hamulce aerodynamiczne. Pierwsze dwa stanowią parę i umieszczono je przed podwoziem głównym. Maja powierzchnię 2 x 0,442 m2. Wychylane są po 350. Trzeci hamulec aerodynamiczny umieszczono pod kadłubem z podwoziem głównym. Ma powierzchnie 0,47 m2, jest perforowany i wychylany o kąt 400. Do kadłuba można mocować przyspieszacze startowe SPRD-99 U2 o ciągu regulowanym od 1 280 kG. do 3 230 kG., a przez to różnym czasie pracy – od 9,8 sekund do 17,8 sekund. Masa jednego wynosi 221 kg. Po kadłubem umieszczono kierownicę aerodynamiczną. Spadochron hamujący o powierzchni 19 m2, można wypuścić przy prędkości 320 km/h i po wyhamowaniu go odrzucić. Kabina hermetyczna i automatycznie klimatyzowana. Pilot może ubierać albo kombinezon ze szczelnym hełmem, albo kombinezon z maska tlenową. Fotel KM-1 M zapewnia ratunek przy prędkości od 130 do 1 200 km/h i od 0 m. wysokości. Osłona kabiny składa się z wiatrochronu z szyba pancerną o grubości 55 mm. Odladzana jest poprzez spryskiwanie spirytusem. Owiewka odchylana na prawo, ręcznie. Wyposażono ją w peryskop z układem odladzania i antyolśnieniowym. W płatowcu zabudowano dwulufowe działko.
Usterzenie poziome płytowe, powierzchnia 3,94 m2, rozpiętość 3,74 m., kat natarcia 550, wychylanie w dół 7,50, w górę 16,50. na końcach masy przeciwflatterowe. Usterzenie pionowe o kącie skosu 610211, grubość względna 6 %. Powierzchnia statecznika 5,32 m2, steru 0,965 m2, wychylanie po 250.
Podwozie ze wszystkimi kołami pojedynczymi. Wszystkie koła z hamulcami tarczowymi. Przednia goleń chowana jest do przodu. Rozmiar koła 500 x 180, ciśnienie 7 atm. Na goleni tłumik shimmy. Rozmiar kół głównych 800 x 200, ciśnienie do 8 atm. Rozstaw podwozia 2,787 m., baza 4,71 m.
Zespół napędowy R-13-300 o ciągu bez dopalania 1 x 3 990 kG., z dopalaniem 1 x 6 360 kG., Silnik jednoprzepływowy, dwuwałowy, 3 stopnie sprężarki jednego wału, 5 stopni drugiego, 1 turbina jednego wału i 1 turbina drugiego wału, dwa dopalacze. Długość silnika 4,61 m, średnica 0,967 m, masa 1 210 kg. Instalacja paliwowa o pojemności 2 885 litrów.


Wyposażenie MiG-21 MF
Dwukanałowy autopilot AP-155 o znacznie powiększonych możliwościach.
Unowocześniony ubiór pilota WKK-6.
Radiostacja UKF R-802 W.
Radiowysokościomierz małych wysokości RW-UM pracujący w zakresie 0-600 m. Jednocześnie ostrzega o niebezpiecznie małej wysokości sygnałem.
Marker radiolatarni MRP-56 P.
Urządzenie ostrzegające SPO-3.

Uzbrojenie MiG-21 MF
Dwulufowe działko kal. 23 mm. Z zapasem 200 naboi.
5 węzłów uzbrojenia.