Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

HOBBY

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


MiG-17 Fresco MiG-17 Fresco 

 

Mikojan-Gurewicz MiG-17 – radziecki samolot myśliwski z jednym silnikiem odrzutowym, wolnonośny średniopłat. To wersja rozwojowa modelu MiG-15 z ulepszonymi skrzydłami. W locie poziomym mógł osiągać prędkość dźwięku. Produkcję seryjną uruchomiono w 1953 r. I powstało 6000 maszyn tego typu. MiG-17 służył przez długi czas jako podstawowy myśliwiec państw bloku wschodniego. Był w wyposażeniu sił powietrznych ponad 30 krajów.


Samolot powstał jednak w 1949, a pierwszy prototyp oblatano w 1950. Pierwszą wersją produkcyjną był różniący się od prototypu silnikiem MiG-17F. Później wprowadzono wersje przechwytujące wyposażone w radar - MiG-17PF oraz w radar i możliwość przenoszenia pocisków naprowadzanych radarowo - MiG-17PFU. MiGa-17 od 1956 produkowano także w Polsce pod zmienioną nazwą Lim-5 (a także MiG-17PF jako Lim-5P).


Ponieważ Polak potrafi, w 1963 polscy inżynierowie opracowali wersję rozwojową Lim-6bis, która była wyposażona w wysięgniki na dodatkowe, podwieszane uzbrojenie oraz spadochron hamujący. Zmieniło to automatycznie przeznaczenie samololotu. Miał on pełnić funkcję samolotu szturmowego. Samoloty eksportowano do Chin otrzymały wtedy oznaczenie J-4, zaś produkowane w Chinach J-5. MiG-17 był samolotem myśliwskim poddźwiękowym. W locie nurkowym, z użyciem dopalacza udawało mu się przekroczyć prędkość dźwięku (1 Ma).


MiG-17 to jednomiejscowy (poza chińską wersją JJ-5) i jednosilnikowy średniopłat o konstrukcji całkowicie metalowej (duraluminium) i skośnych skrzydłach. Skrzydła o zmiennym skosie krawędzi natarcia, przy kadłubie 45°, dalej 42°, o profilu laminarnym, wielodźwigarowe. Na każdym ze skrzydeł trzy kierownice strug powietrza. Na tylnej krawędzi klapy i lotki.

Samolot miał usterzenie klasyczne, skośne (pionowe – o kącie skosu 56°). Usterzenie poziome zamocowane powyżej połowy wysokości pionowego. Kadłub o konstrukcji półskorupowej.

W części przedniej wlot powietrza do silnika, rozdzielający się pionową przegrodą na dwa kanały wzdłuż burt.

Kabina pilota była hermetyzowana, typu wentylowanego. Kabina wyposażona w fotel katapultowy (minimalna wysokość do katapultowania 250 m). Silnik odrzutowy znajdował się w tylnej części kadłuba.

Napęd stanowił jeden silnik turboodrzutowy ze sprężarką odśrodkową WK-1F o ciągu 33,1 kN z dopalaczem, 25,5 kN bez dopalania. Paliwo w dwóch zbiornikach w kadłubie o pojemności łącznie 1415 l. Z reguły podwieszano dwa dodatkowe zbiorniki paliwa pod skrzydłami o pojemności po 400 l, zaś uzbrojenie było stałe: dwa działka lotnicze NR-23 kalibru 23 mm (po 80 nabojów) i jedno N-37D kalibru 37 mm (40 nabojów), na wspólnej opuszczanej lawecie pod przednią częścią kadłuba. MiG-17PF był uzbrojony w trzy działka NR-23 23 mm.



Dane techniczne

Napęd 1 × Klimow WK-1F, turboodrzutowy

Ciąg 26,5 kN (33,1 kN z dopalaniem)


Wymiary

Rozpiętość 9,63 m

Długość 11,36 m

Wysokość 3,80 m

Powierzchnia nośna 22,6 m²


Masa

Własna 4100 kg

Użyteczna 2000 kg

Startowa 6100 kg

Zapas paliwa 1530 litrów


Osiągi

Prędkość maksymalna 1145 km/h

Prędkość przelotowa 690 km/h

Prędkość minimalna 180 km/h

Prędkość wznoszenia 65 m/s

Pułap 16 600 m

Zasięg 1300 km, (1930 km z dodatkowymi zbiornikami)

 


Dane operacyjne

Uzbrojenie

1 × działko N-37D kal. 37 mm

2 × działko NR-23 kal. 23 mm

500 kg uzbrojenia pod skrzydłami lub 2 zbiorniki paliwa po 400 litrów



Oprac. redakcja