Fokker D.VIII Fokker D.VIII

Fokker D-VIII (V-26, E-V)
- samolot myśliwski, jednomiejscowy, skonstruowany na ogłoszony w końcu 1917 roku drugi konkurs samolotów myśliwskich dla lotnictwa Niemiec. Prototyp został oblatany jako prototypowy V-26 ze skrzydłami od myśliwca D-VI. Po wygraniu konkursu w kwietniu 1918 roku D-VIII wszedł do produkcji jako E-V, ostatecznie budowany pod pierwotnym oznaczeniem D-VIII. Produkcję kontynuowano do zakończenia I wojny, w tym czasie zbudowano około 400 egzemplarzy. Po zakończeniu wojny Antony Fokker zabrał całą dokumentację produkcyjną i części do montażu 100 samolotów i kontynuował budowę w Holandii w kolejnych zakładach. Był to ogólnie niezły samolot, wadą D-VIII było niestaranne wykonanie (bolączka niemieckich zakładów Fokker przez okres całej wojny) zdarzały się przypadki rozpadania samolotów podczas wykonywania figur akrobacji. Do zakończenia wojny myśliwce używane były wyłącznie w lotnictwie Niemiec, po wojnie używane były także w lotnictwie Holandii, Japonii, Polsce (10 egzemplarzy), USA, Włoszech. Porucznik Stec namalował na samolocie pierwszą szachownicę i oznaczenie osobiste tak się spodobało iz zostało przyjęte jako standardowe oznaczenie polskich samolotów wojskowych. 19 kwietnia 1919 roku Stec na D-VIII otworzył listę asów Lotnictwa Polskiego

KONSTRUKCJA - mieszana, kadłub spawany z rur stalowych kryty na przodzie blachą dalej płótnem, skrzydła drewniane kryte sklejką, podwozie stałe dwukołowe z płozą ogonową

NAPĘD - silnik rotacyjny Oberursel UR-II o mocy 80 - 110 kW lub Le Rhone, śmigło drewniane dwułopatowe

UZBROJENIE - dwa zsynchronizowane kaemy Spandau LMG 08/15 kal. 7,92 mm na kadłubie


DANE TECHNICZNE - D-VIII


rozpiętość m 8,35
długość m 5,86
wysokość m 2,82
powierzchnia nośna m² 10,7
masa własna kg 385
masa całkowita kg 565
prędkość maksymalna km/h 185
wznoszenie na m 2000
min,sek 5,05
pułap m 6300
zasięg km 250


Oprac. Jacek Waszczuk