Albatros D.V

Albatros D.V - w marcu 1917 roku wytwórnia Albatros-Werke dokonała modernizacji samolotu Albatros D.III. Przy zachowaniu jednostki napędowej - silnik Mercedes D.IIIa dano poprawy aerodynamiki, zmniejszono masę własną, zastosowano usterzenia pionowe nowego kształtu, zmieniono napęd lotek i dodano owiewkę za głową pilota. O kształty, które zapewniły samolotowi miano najbardziej eleganckiego.
Albatrosy D.V produkowano w filii OAW w Pile. Na Front Zachodni trafiły w lecie 1917 roku . Podobnie jak w przypadku Albatrosów D.III wystąpiło zjawisko urywania się dolnych płatów. Zastosowano krótki zastrzał od stojaka do krawędzi natarcia dolnego płata i rurę cienkościenną o przekroju prostokątnym nasuwaną na dźwigar

Samoloty ze wzmocnieniem, które powiększyło masę o około 50 kg produkowano od października 1917 roku pod oznaczeniem D. Va. Łącznie wyprodukowano: 900 Albatrosów D.V i 1612 Albatrosy D.Va. Według nieoficjalnych danych lotnictwo niemieckie utraciło wówczas w wypadkach więcej Albatrosów niż w wyniku działań przeciwnika. Lotnictwo polskim użytkowało 17 samolotów Albatros D.Va i 1 Albatros D.V Dwa zakupiono w Gdańsku a pozostałe to zdobycz wojenna. Albatrosy użytkowano w eskadrach wielkopolskich ( 1, 2 i 3) oraz w eskadrach wywiadowczych jako samoloty eskortujące ( 3, 5, 8, 9).

Albatrosy D.V trafiły także do szkół lotniczych jako treningowe i do doskonalenia pilotów myśliwskich w WSP na Ławicy. Bojowo Albatrosy D.V wykorzystywane były stosunkowo krótko, bo już w grudniu 1919 roku rozkazem 36 DWL zostały wycofane z jednostek liniowych razem z Albatrosami D.III. Powodem takiej decyzji były liczne wypadki spowodowane ( podobnie jak w przypadku Nieuportów) zbyt małą sztywnością dolnego płata. Nie pomogły dodatkowe usztywnienia.
W 1920 roku pozyskano dalsze 2 samoloty: 1 D.Va i 1 D.V. Jeden zdobyto w rejonie Leszna, a drugi zakupiono w maju 1920 roku w Gdańsku. Zakupiony Albatros D.V użytkowało krótko Lotnictwo Morskie -BDL. Latał na nim por. pil. mar. Adolf Stempkowski.
 

                                                                                        Opracował: Tomasz J. Kowalski