Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 


Jakowlew Jak-18 - w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie Jakowlew Jak-18 - w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Jakowlew Jak-18
- samolot ten był dalszym rozwinięciem konstrukcji UT-2 i UT-2L. Otrzymał on podwozie wciągane w locie oraz osłonę kabiny załogi. Prace projektowe rozpoczęto w 1945r., pierwszy prototyp oblatano na początku 1946r., a produkcję seryjną rozpoczęto w 1947r. w zakładach lotniczych w Charkowie. Samoloty te szybko stały się podstawowym sprzętem szkolnym armii i aeroklubów (DOSAAF), gdzie zastąpiły przestarzałe samoloty UT-2 i Po-2. W 1953r. uruchomiono produkcję licencyjną w Chinach pod oznaczeniem BT-3 (CJ-1), a w 1956r. na Węgrzech. Samoloty te okazały się proste w eksploatacji i stosunkowo łatwe w pilotażu. Ich jedynymi wadami był sposób blokowania kółka ogonowego oraz zbyt raptowne wypuszczanie klap w locie. Łącznie w różnych wersjach zbudowano ponad 7000 egzemplarzy.

W lotnictwie polskim pierwsze Jaki-18 pojawiły się w 1949r. w szkole lotniczej w Dęblinie, a w 1952r. trafiły do OSL-5 w Radomiu, stosowano je do końca lat 50. W aeroklubach pierwszy Jak-18 pojawił się w listopadzie 1951r, następne (produkcji węgierskiej) trafiły tam w 1957r., a kolejne przekazane przez lotnictwo wojskowe w 1958 i 60r. Pojedyncze egzemplarze tych samolotów przetrwały do początku lat 80. Obecnie 6 z nich, produkcji węgierskiej i radzieckiej, znajduje się w polskich muzeach. Ponadto Jaki-18 były używane w Albanii, Afganistanie, Austrii, Bułgarii, KRLD, NRD i Rumunii.


Odmiany:

  • Jak-18A - samolot szkolny z 1957r;, podwozie z kołem przednim. Wyposażony w silnik gwiazdowy 9-cylindrowy AI-14R o mocy 191 kW (260 KM);

  • Jak-18P - jednomiejscowy samolot szkolny i akrobacyjny z 1959r., podwozie z kołem przednim. Silnik gwiazdowy 9-cylindrowy AI-14R o mocy 191 kW (260 KM

  • Jak-18PM - jednomiejscowy samolot akrobacyjny z 1971r., podwozie z kołem przednim, opracowany na mistrzostwa świata w akrobacji w Moskwie. Silnik gwiazdowy AI-14RF o mocy 224 kW (305 KM)

  • Jak-18PS - samolot akrobacyjny z 1973r.opracowany na mistrzostwa świata w akrobacji w Anglii, podwozie klasyczne dwukołowe wciągane w locie, co pozwoliło na zmniejszenie jego masy.

  • Jak-18T - samolot szkolny, łącznikowy i sanitarny z 1967r. Silnik gwiazdowy 9-cylindrowy AI-14RF o mocy 221 kW (300 KM), później silnik M-14P o mocy 269 kW (365 KM). Był praktycznie całkowicie nowym samolotem, w opracowaniu którego wykorzystano część elementów Jaka-18. W wersji pasażerskiej zabierał 3 pasażerów, sanitarnej - lekarza i 1 chorego, pocztowej – 250 kg ładunku.

  • Jak-18U - samolot szkolno-treningowy z 1963r., dwumiejscowy, podwozie z kołem przednim, wciągane w locie; silnik gwiazdowy 5-cylindrowy M-11FR o mocy 119 kW.

Dalszym rozwinięciem Jaka-18 był samolot akrobacyjny Jak-50 i jego dwumiejscowa wersja Jak-52.


Konstrukcja: całkowicie metalowy, jednosilnikowy dolnopłat wolnonośny. Silnik gwiazdowy 5-cylindrowy M-11FR o mocy 118 kW (160 KM).



Dane techniczne:

Rozpiętość

10,62 m

Długość

8,03 m

Wysokość

2,09 m

Powierzchnia nośna

17 m2

Masa własna

805 kg

Masa całkowita

1165 kg

Prędkość maksymalna

248 km/h

Pułap

3000 m

Zasięg

850 km



Opracował: Paweł Szczepaniec