Zdjęcie dnia

  • Jacek Grześkowiak

    Jacek Grześkowiak

Newsletter

Cotygodniowa porcja informacji lotniczych

JOOMEXT_TERMS

Pogoda

 


Dołącz do nas !

FB TW google-plus-ikona-2012 YT 

 




Na konkurs samolotów szkolnych w 1933r. A. Jakowlew opracował projekt samolotu będącego mniejszą wersją wcześniej zbudowanegoAIR-7. Miał to być dwumiejscowy dolnopłat o mieszanej konstrukcji i odkrytych kabinach, napędzany przez silnik gwiazdowy M-11. Projekt nie został zrealizowany, ale w następnym roku na jego podstawie opracowano samolot AIR-9. Silnik osłonięto pierścieniem Townenda, kabiny otrzymały wspólną osłonę, zamontowano również owiewki kół. W 1934r., po wprowadzeniu kilku zmian konstrukcyjnych samolot otrzymał oznaczenie AIR-9 bis. Po wymianie silnika na M-11E, żeńska załoga: Irina Wiszniewska i Jekaterina Miednikowa ustanowiła na nim 4 V 1937r. światowy rekord wysokości.

Do seryjnej produkcji AIR-9 bis nie doszło. Był on natomiast pierwowzorem samolotu AIR-10, którego dalszy rozwój doprowadził do powstania samolotu UT-2.

Konstrukcja: mieszana, kadłub i usterzenie metalowe, skrzydła drewniane, całość kryta sklejką i płótnem. Jednosilnikowy, dwumiejscowy dolnopłat, kabiny załogi zakryte. Podwozie stałe. Napęd stanowił silnik gwiazdowy M-11 o mocy 73,5 kW (100 KM) wymieniony później na silnik M-11E o mocy 110,3 kW (150 KM)

Dane techniczne (AIR-9 bis z silnikiem M-11E):

Rozpiętość

10,2 m

Długość

6,97 m

Powierzchnia nośna

16,87 m2

Masa własna

495 kg

Masa całkowita

768 kg

Prędkość maksymalna

215 km/h

Pułap

6518 m

Zasięg

695 km

                                                                                      Opracował: Paweł Szczepaniec