Aero C-3A czechosłowackiego lotnictwa wojskowego

Aero C-3 - w 1941r. powstał niemiecki samolot dyspozycyjny i sanitarny Siebel Si-204A. Jego rozwinięciem była wersja z 1943r. oznaczona Si-204D, wykorzystywana jako samolot szkolno-treningowy. Jego produkcja była prowadzona w zakładach AERO i CKD PRAGA w okupowanej przez Niemców Czechosłowacji. Po wyzwoleniu produkcja pod zmienionym oznaczeniem C-3 była kontynuowana w latach 1945-49. Zbudowano wówczas 179 samolotów.

Wersje:

  • C-3A – o podwójnych sterownicach, wykorzystywana w okresie powojennym do szkolenia pilotów na samolotach wielosilnikowych.

  • C-3AN – ze sterownicami jedynie po lewej stronie kabiny, wykorzystywane do szkolenia radiooperatorów i nawigatorów.

  • C-3B – przeznaczona do treningu załóg bombowców, przystosowana do przenoszenia bomb lub innego ładunku w komorze bombowej w kadłubie oraz na 2 wyrzutnikach bombowych. Celownik bombowy wz. 45 był zainstalowany w miejscu prawej sterownicy. Wersja ta różniła się na pierwszy rzut oka od C-3A dzięki obecności wieżyczki strzeleckiej z karabinem maszynowym wz. 131., ten sam karabin był instalowany po prawej stronie kadłuba. Istniała możliwość zainstalowania dalszych karabinów tego typu pod podłogą kabiny pilota.

  • C-3BV – wykorzystywane do treningu pilotów myśliwskich i artylerii przeciwlotniczej, wyposażone w urządzenie służące do naprowadzania celów.

  • C-3D, oznaczana też D-44 – służąca do transportu skoczków spadochronowych, niektóre służyły jako salonki dla VIP-ów. Były przystosowane do przewozu 8 pasażerów i 2 członków załogi. Wersję tę wykorzystywały też (pod oznaczeniem C-103) Czechosłowackie Linie Lotnicze do przewozu pasażerów na liniach krajowych.

Samoloty AERO C-3, popularnie nazywane „Sibly” służyły ponadto do zwalczania szkodników leśnych, kruszenia lodu na Dunaju, oraz jako samoloty doświadczalne – np. testowano na nich silniki gwiazdowe M-21. W połowie lat 50 były wykorzystywane przez aeroklub SVAZARM do szkolenia pilotów i skoczków spadochronowych.

Konstrukcja: całkowicie metalowy dolnopłat wolnonośny z podwójnym usterzeniem pionowym. Podwozie główne chowane w locie do gondoli silnika. Samolot był wyposażony w 2 12-cylindrowe silniki M-411 (Argus As-411) o mocy 580 KM, chłodzone powietrzem.

Dane techniczne:

Rozpiętość

21.28 m

Długość

11.95 m

Wysokość

4.28 m

Powierzchnia nośna

46.00 m2

Masa własna

3960 kg

Masa całkowita

5400 kg

Prędkość maksymalna

380 km/h

Pułap

7500 m

Zasięg

1410 km

Samoloty Si-204A i D były produkowana w trakcie wojny również w zakładach Hanriot we Francji, po upadku Niemiec produkcję kontynuowano pod odpowiednimi oznaczeniami NC-702 MARTINET i NC-701.

                                                                                        Opracował: Paweł Szczepaniec