Dornier Do 17Z w barwach lotnictwa fińskiego

Dornier Do 17 - niemiecki lekki bombowiec, samolot rozpoznawczy i nocny myśliwiec produkowany w zakładach Dornier Flugzeugwerke początkowo jako samolot pasażerski, jednak po odrzuceniu przez niemieckie linie lotnicze jako zbyt wąski zaadoptowany do roli bombowca na wniosek Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy. Ze względu na charakterystyczny kształt kadłuba nazywany przez załogi Bleistift (niem. - ołówek). Używany przez Luftwaffe na początku II wojny światowej. W nieznacznie zmodyfikowanej wersji eksportowej znany jako Dornier Do 215, poprzednik samolotu Dornier Do 217.

Historia
W 1933 roku firma Dornier rozpoczęła projekt szybkiego dwusilnikowego samolotu mającego spełnić wymagania Lufthansy, którego efektem był Dornier Do 17. Konstrukcja ta miała rywalizować z konkurencyjnym Heinklem He 70, dlatego środkowa sekcja kadłuba została zbudowana w taki sposób aby stawiała jak najmniejsze opory aerodynamiczne. Ze względu na owalny przekrój kadłuba Do 17, zyskał on przydomek Latajšcego ołówka (niem. Fliegender Bleistift).
Po dojściu do władzy i umocnieniu się nazistów w Niemczech na początku lat 30. XX wieku przystąpiono do szybkiej modernizacji lotnictwa wojskowego, zlecając praktycznie wszystkim wytwórniom opracowanie nowych konstrukcji, oficjalnie będšcych nie myśliwcami, ale samolotami kurierskimi i nie bombowcami, ale liniowymi samolotami pasażerskimi.
Nową klasą samolotów powstałą w ówczesnych Niemczech był szybki bombowiec (niem. schnellbomber), będący lekką maszyną charakteryzującą się dużą prędkością umożliwiającą ucieczkę przed broniącymi celu nalotu myśliwcami. W celu przetestowania tego typu konstrukcji Lufthansa zamówiła kilka typów maszyn określonych jako samoloty pocztowe, charakteryzujących się małymi rozmiarami, dużą prędkością i zasięgiem. Efektem prac projektowych były tak doskonałe konstrukcje jak Heinkel He 70, Focke-Wulf Fw 200 i właśnie Dornier Do 17.
Trzy testowane od 1935 roku przez Lufthansę prototypy zostały zwrócone do producenta ze względu na ograniczoną przestrzeń pasażerską i w konsekwencji niski komfort podróży. Pomimo tego firma Dornier otrzymała zamówienie na 10 maszyn z czego trzy miały być w wersji pasażersko-pocztowej, a siedem kolejnych w wersji bombowej. Podczas testów okazało się, że pojedynczy statecznik pionowy nie zapewnia odpowiedniej stateczności maszyny, dlatego zastosowana podwójne usterzenie pionowe, które poza polepszeniem charakterystyk lotnych maszyny zapewniało lepsze pole ostrzału dla tylnego strzelca pokładowego.

Dane podstawowe:
-państwo   Niemcy
-producent  Dornier Flugzeugwerke
-typ lekki bombowiec
-konstrukcja wolnonośny górnopłat o konstrukcji całkowicie metalowej, podwozie - chowane w locie.
-załoga 4 (pilot, strzelec/bombardier, 2 strzelców)

Historia
-data oblotu 23 listopada 1934 (Do 17c - wersja wojskowa)
maj 1935 (Do 17a - wersja cywilna)
-lata produkcji 1936  1941
-wycofanie ze służby 1945
Dane techniczne
-napęd 2 × BMW Bramo 323P Fafnir
-moc 1000 KM (750 kW)
Wymiary - rozpiętość 18,00 m
-długość  16,10 m (Do 17P) 15,80 m (Do 17Z)
-wysokość  4,55 m (Do 17P) 4,60 (Do 17Z)
-powierzchnia nośna 55,00 m?

Masa
-własna 5 160 kg (Do 17P) 5 200 kg (Do 17Z)
-startowa 8 800kg
Osiągi - prędkość maksymalna 410 km/h (Do 17P) 360 km/h (Do-17Z)
-pułap 8200m
-zasięg 700 km (Do 17P) 1160 km (Do-17Z)
Dane operacyjne - uzbrojenie Wersja Do 17P3 karabiny maszynowe MG 15 kal. 7,92 mm
-1000kg bomb
-użytkownicy Niemcy, Jugosławia, ZSRR, Bułgaria, Finlandia, Chorwacja
Opracował Sebastian Rozwandowski źródło wikipedia.pl
www.sebalot2008.bloog.pl