Nakajima D3N1
Nakajima D3N1 - pokładowy bombowiec nurkujący opracowany pod kierunkiem Ryozo Yamamoto według wymagań 10 Shi do zastąpienia starych dwupłatowców D1A2. Prototyp oblatany w pierwsze połowie 1938 roku. Konstrukcję oparto o powstały wcześniej pokładowy samolot bombowo torpedowy D5N. W konstrukcji zastosowano kilka nowinek, miedzy innymi podczas lotu nurkowego by maszyna utrzymywała stałą prędkość opadania zastosowano śmigło o zmiennym skoku do tego stopnia by dawało ujemny ciąg. Dodatkowo jako hamulce aerodynamiczne miały służyć koła wyciągane i obracane o 90 stopni. Spry wpływ na konstrukcję samolot7u miał podobno amerykański samolot Vought SB2U-1 Vindykator. Lecz po próbach porównawczych D3N przegrał zdecydowanie z konkurencyjnym Archi D3A1 i nie wszedł do produkcji. Zbudowano jedynie trzy prototypy.

Konstrukcja: metalowa, skrzydła składane do hangarowania do góry, na skrzydłach perforowane hamulce aerodynamiczne. Podwozie trójkołowe chowane w locie

Napęd: silnik gwiazdowy dziewięciocylindrowy Nakajima Hikari 1 Kai o mocy 820 kM, smigło metalowe dwułopatowe o zmiennym skoku (zmienione na trójłopatowe stałoobrotowe)

Uzbrojenie: dwa zsynchronizowane kaemy w kadłubie Typ 97 kal. 7,7 mm i jeden ruchomy kaem Typ 92 kal. 7,7 mm w tylnej kabinie, pod kadłubem 250 bomba oraz dwie mniejsze po 30 kg pod skrzydłami

Dane techniczne:
Rozpiętość 14,50m
Długość 8,80m
Wysokość 2,80m
Powierzchnia nośna 34,00m2
Masa własna 1800kg
Masa całkowita 3400kg
Prędkość maksymalna 350km/h
Pułap 7000m
Zasięg 1520km


Oprac. Jacek Waszczuk
Źródło: menstream.pl