Nakajima B6N2 Nakajima B6N2

Nakajima B6N Tenzan, Jill (Tenzan - niebiańska góra, w kodzie alianckim Jill)
- pokładowy samolot bombowy i torpedowy marynarki. W 1939 roku na bazie doświadczeń walk w Chinach marynarka zamówiła kolejny pokładowy samolot bombowo-torpedowy. Sformułowano wymagania 14 Shi, określono prędkość maksymalną 463 km/h zasięg maksymalny 3400 kM. Doświadczenia walk w Chinach dały fałszywy osąd o zaletach samolotu tej klasy. Ponieważ podczas tamtego konfliktu zbrojnego lotnictwo japońskie zdecydowanie górowało samoloty bombowe i torpedowe operowały pod osłoną własnych myśliwców straty były niewielkie. Natomiast podczas II wojny konstruowanie samolotu bojowego uzbrojonego do samoobrony w jeden ruchomy kaem kal 7,7 mm, nie wyposażonego w opancerzone miejsca załogi czy brak samozasklepiających się zbiorników paliwa było niewybaczalnym błędem.

Jedyną realną ochroną maszyn miały być tylko niezłe osiągi. Ponieważ rozmiary wind na lotniskowcach ograniczały wielkość maszyn w związku z czym konstrukcja samolotu Kenzan bazowała na wcześniejszym B5N a skrzydła zastosowano praktycznie bez żadnych zmian. Największą zmianą była zmiana silnika o zdecydowanie większej mocy. Marynarka zaleciła by nowy samolot wyposażono w silnik Mitsubishi Kasei, wytwórnia przeforsowała użycie silnika Nakajima NK7A Mamoru 11 produkowany na miejscu. Ponieważ jednostka napędowa nie była jeszcze dopracowana opóźniono nieco rozpoczęcie produkcji seryjnej. Konstruktorem samolotu był inż Kenichi Matsumuza, prototyp oblatany wiosną 1941 roku. Wszedł do produkcji w wersji pod oznaczeniem B6N1 model 11. Podczas działań bojowych powstaje modyfikacja B6N2 model 12 z nowym silnikiem Mitsubishi. W końcowym roku wojny opracowano wersję B6N3 model 13 ze wzmocnionym podwoziem i uzbrojeniem, B6N3 zbudowano jedynie trzy prototypy nie zdążyły już wejść do produkcji. Łącznie zbudowano 1268 egzemplarzy wszystkich wersji.

W jednostkach okazało się iż samolot posiada dużą prędkość lądowania, w związku z czym należało wzmocnić konstrukcję haka do lądowania na lotniskowcach. Słabe uzbrojenie obronne powodowało spore straty od myśliwców amerykańskich. Lecz duża prędkośc loty w połączeniu z wyszkolonymi załogami powodowało iż moły dość szybko i niespodziewanie podejść do atakowanych okrętów. Bojowym debiutem maszyn Kenzan była bitwa o Midway w 1942 roku. Standardem w tej klasie maszyn była załoga trzyosobowa. W ostatnim roku wojny gdy część ocalałych maszyn użyto do lotów samobójczych, loty wykonywano w składzie dwuosobowym lub wyłącznie z pilotem

KONSTRUKCJA - metalowa, skrzydła składane do góry do hangarowania, na
skrzydłach lotki i klapy, podwozie trójkołowe chowane w locie

NAPĘD

WERSJA B6N1
- silnik dwugwiazdowy czternastocylindrowy Nakajima Nk7A Mamoru 11 o mocy 1376 kW

WERSJA B6N2
silnik dwugwiazdowy czternastocylindrowy Mitsubishi Mk-4T Kasei 25
o mocy 1850 kM, śmigło 3-4 łopatowe

UZBROJENIE - dwa zsynchronizowane kaemy Typ 92 kal. 7,7 mm w skrzydłach, ruchomy kaem Typ 92 kal. 7,7 mm w tylnej kabinie, 800 kg torpeda lub bomby (3*250 kg)

WERSJA B6N2a - ruchomy kaem typ 2 kal. 13 mm, pozostałe uzbrojenie bez zmian


DANE TECHNICZNE - B6N1 / B6N2

rozpiętość m 14,90 / 14,90
długość m 10,37 / 10,86
wysokość m 3,7 / 3,8
powierzchnia nośna m2 37,2 / 37,2
masa własna kg 3223 / 3010
masa maksymalna kg 5200 / 5650
prędkość maksymalna km/h 465 / 480
na wysokości m 4800 / 4900
wznoszenie na m 5000/ ---
min,sek 11,00 / ---
pułap praktyczny m 8650 / 9000
zasięg km 1460 / 1750
zasięg maksymalnie km 3445 / 3045


Oprac. Jacek Waszczuk