Mitsubishi Ki-67 Hiryu Mitsubishi Ki-67 Hiryu


Mitsubishi Ki-67 Hiryu - ciężki bombowiec używany w armii i flocie japońskiej. (Armijne oznaczenie Ciężki Bombowiec Armii Typ 4 Model 1) (Hiryu – Latający Smok, w kodzie aliantów samolot otrzymał kod Peggy) W 1940 roku gdy do normalnego użytkowania wszedł bombowiec Nakajima Ki-49 w sztabie przystąpiono do opracowania założeń dla następcy. Według terminologii japońskiej był to ciężki bombowiec mogący przenosić do 1000 kg bomb. Przyrównując go do maszyn alianckich z porównywalnego okresu tytuł „ciężki” w żaden sposób mu się nie należy (dla przykładu amerykańskie średnie bombowce B-25 Mitchell udźwig 2722 kg bomb, B-26 Marauder - 1814 kg, jednosilnikowy A-20 Havoc 907 kg bomb)

W lutym 141 złożono zamówienie na bombowiec cechujący się prędkością maksymalną 550 km/h promieniem działania 700 km z ładunkiem 500 kg i maksymalnym ładunkiem bomb nie mniejszym niż 800 kg, praktycznym pułapie działania 4000-7000 m.

Głównym konstruktorem projektu został Ozawa Kyonosuke, który zaprojektował samolot w układzie wolnonośnego średniopłata o nowoczesnej metalowej konstrukcji, zbiorniki paliwa wyposażono w powłokę samouszczelniającą, dla ochrony załogi zalecono w kluczowych miejscach umieszczenie płyt pancernych. Jako napęd wykorzystano dwa gwiazdowe, osiemnastocylindrowe silniki o mocy maksymalnej po 1900 kM. Mimo iż nie był to realnie ciężki bombowiec to udało się stworzyć samolot o doskonałych własnościach, był szybki i zwrotny, stosunkowo odporny na uszkodzenia i w śród bombowców japońskich posiadał najbardziej odporną konstrukcje. Zanim samolot wszedł do produkcji zlecono opracowanie wersji torpedowej w efekcie powstał wariant bombowo torpedowy (wyprodukowano przeszło 420 maszyn tej wersji)

Niezłe osiągi powodowały iż postanowiono wykorzystać ten samolot jaklo bazę do skonstruowania nocnego myśliwca, dziennego myśliwca, nosiciela kierowanych pocisków rakietowych , wyspecjalizowanego samolotu torpedowego, samolotu wczesnego ostrzegania wyposażonego w radiolokator, holownika szybowców transportowych, wersji transportowej czy specjalistycznego samolotu do poszukiwania i zwalczania okrętów podwodnych. Lecz realnie okazało się iż prace nad modyfikacjami wpływają na opóźnienie bazowej produkcji dlatego też większość z tych prac zarzucono pozostając przy produkcji wersji bombowej i bombowo-torpedowej.

Pierwszy prototyp oblatano na przełomie 1942/43 zamówiono zbudowanie trzech prototypów i 16 samolotów wersji przedseryjnej. Następnie uruchomiono produkcję seryjną samolotów różniących się zwiększonym zapasem paliwo o 1320 l, powiększonym uzbrojeniem a od 161 egzemplarza produkowany w wersji bombowo torpedowej, Załoga składała ssie z 6-8 lotników)

Pierwsze samoloty weszły do uzbrojenia w jednostkach bazujących w Chinach ale używane też na Okinawie Winian, Saipan, Guam oraz we Francuskich Indochinach. Późnie wprowadzenie samolotów do użycia czyli w drugiej połowie wojny gdy przewaga lotnictwa alianckiego była coraz bardziej widoczna w połączeniu z coraz słabszym wyszkoleniem nowych pilotów trafiających do jednostek bojowych nie uzyskano spektakularnych sukcesów na tym samolocie o co w pierwszej połowie wojny było by dużo łatwiej. W 1945 roku powstała wersja do lotów specjalnych czyli samolot samobójczy w którym załogę zredukowano do trzech lotników, zlikwidowano stanowiska strzeleckie, zakrywając je blachą duralową. Wersja samobójcza mogła zabrać na pokład dwie bomby po 800 kg lub rozmieszczenia w samolocie 2900 kg ładunku wybuchowego. Od 1943 roku do końca wojny zbudowano około 700-780 samolotów.

KONSTRUKCJA - metalowa, półskorupowa, kryta blachą. Na skrzydłach lotki i klapy. Podwozie trójkołowe, chowane w locie.

NAPĘD - dwa silniki dwugwiazdowe, osiemnastocylindrowe Mitsubishi Ha-104 (w armii typ 4) o mocy maksymalnej po 1900 kM. Śmigła metalowe czterołopatowe o zmiennym skoku.

UZBROJENIE - 1 działko Ho-5 kal 20 mm, 5 kaemów Ho-103 typ 1 kal. 12,7 mm oraz bomby i torpedy. Standardowy ładunek bombowy to jedna bomba 500 kg lub 800 kg lub torpeda 800 kg lub 1050 kg. Do lotów kamikaze powieszano po dwie bomby 800 kg lub ładowano specjalny ładunek wybuchowy ważący 2900 kg.



DANE TECHNICZNE

Rozpiętość m 22,50
Długość m 18,7
Wysokość m 7,70
Powierzchnia nośna m2 65,9
Masa własna kg 8650
Masa całkowita kg 13 765
Prędkość maksymalna km/h 537
Prędkość przelotowa km/h 400
Pułap m 9500
Zasięg km 2800
Zasięg maksymalny km 3800

 

 

Oprac. Jacek Waszczuk