Aichi B7A Ryusei Aichi B7A Ryusei

Aichi B7A Ryusei, Grace (oznaczenie japońskie Riusei czyli strzelająca gwiazda, w kodzie alianckim otrzymał kryptonim Grace) - pokładowy samolot bombowo-torpedowy. W końcu 1941 roku marynarka japońska na bazie pierwszych doświadczeń z walk podczas II wojny złożyła zapotrzebowanie na nowy samolot pokładowy. Wymagania 16 Shi były bardzo wyśrubowane. Nowy samolot miał zastąpić w użytkowaniu maszyny bombowo-torpedowe, ale także zastąpić miał pokładowe bombowce nurkujące oraz samoloty rozpoznawcze. Taka unifikacja sprzętu miała zapewnić iż na pokładach lotniskowców znajdowały by się tylko dwa typy samolotów; myśliwce i samoloty uderzeniowe. Pierwsze bitwy powietrzno morskie w których przyszło się zmierzyć z silnymi zespołami lotniskowców wykazały iż praktycznie niemożliwe jest dotarcie do floty przeciwnika i wykonanie jednego silnego skoordynowanego ataku z kilku kierunków i zadanie mu potężnych strat. Na przeszkodzie stawały coraz lepsze stacje radiolokacyjne i silna obrona myśliwska. Dlatego też największe szanse na skuteczny atak miały pojedyncze szybki i zwrotne samoloty które niepostrzeżenie korzystając z toczących się walk były by wstanie wykonać swoje zadanie.

Wymagania 16 Shi określały iż nowy samolot powinien mieć prędkość maksymalną 570 km/h zasięg z maksymalnym ładunkiem uzbrojenia 1850 km zasięg maksymalny 3350 km a zwrotność powinna być porównywalna z myśliwcami Mitsubishi A6M2. Ograniczeniem w konstruowaniu były wymiary wind używanych na lotniskowcach. Windy starszych lotniskowców dopuszczały długość samolotu do 11 metrów, główny konstruktor samolotu inż. Norio Ozaki stanowczo się temu ograniczeniu sprzeciwił stwierdzając iż nie jest w stanie spełnić oczekiwać i zaprojektował samolot o długości 11,5 m tak by mieścił się na windach lotniskowców typu „Shokaku” i nowszych. Projekt pod oznaczeniem zakładowym AM-23 otrzymał metalową półskorupową konstrukcję z niewielkimi elementami krytymi płótnem. Załoga dwuosobowa umieszczona w bogato oszklonej kabinie o widoczności porównywalnej z myśliwcami. Skrzydła w układzie spłaszczonego „W” wyposażono w dwustopniowe klapy mogące służyć jako klapy i jako hamulce aerodynamiczne podczas nurkowania. Lotki również mogły być wychylane wraz z klapami powiększając siłę nośną przy lądowaniu. Do napędu zastosowano najsilniejszy z japońskich silników Nakajima Homare o przewidywanej mocy około 2000 kM (przewidywana ponieważ silnik znajdował się jeszcze w okresie prób) Pomimo tego iż pierwszy prototyp oblatano w grudniu 1942 roku dalsze prace posuwały się bardzo wolno z powodu przeciągających się prac nad silnikiem. Oblatano łącznie 9 prototypów. Ostatni oblatany w kwietniu 1944 roku z silnikiem Homare o mocy 1825 kM stał się wzorem do produkcji seryjnej pod oznaczeniem B7A2. Produkcję uruchomiono w zakładach Aichi oraz w Omura. Lecz coraz bardziej doskwierający deficyt surowców w przemyśle japońskim utrudniał montaż. Ostatecznym ciosem było trzęsienie ziemi jakie nawiedziło Japonie wiosną 1945 roku, Trzęsienie zniszczyło całkowicie zakłady Aichy wtedy przeniesiono produkcję do zakładu Ogaki lecz do końca wojny nie udało się już tam wyprodukować żadnej maszyny.

Łącznie udało się wyprodukować około 35 samolotów (wraz z prototypami) nie wszystkie zdążyły wejść do użytkowania. Ponieważ w końcowym okresie wojny Japonia utraciła praktycznie wszystkie lotniskowce samoloty trafiły do Grupy Powietrznej Yokosuka i bazowały na lądzie. Niewielka ilość wyprodukowanych maszyn sprawiła iż nie odegrały większej roli w działaniach bojowych a niezłe osiągi w połączeniu doświadczonymi załogami mogły stanowić niezwykle niebezpieczną mieszankę.

KONSTRUKCA - metalowa półskorupowa, skrzydła składane hydraulicznie do góry do hangarowania, wyposażone w klapy i klapolotki. Podwozie trójkołowe chowane hydraulicznie. Hak do lądowania na lotniskowcu wciągany do kadłuba.

NAPĘD - silnik dwugwiazdowy osiemnastocylindrowy Nakajima Homare NK9C typ 12 o mocy 1825 kM, śmigło czterołopatowe, metalowe, stałoobrotowe

UZBROJENIE - dwa stałe działka Typ 9 w skrzydłach kal. 20 mm oraz ruchomy kaem Typ 1 kal. 7,92 mm. 800 kg torpeda pod kadłubem lub 2 bomby po 2500 kg w komorze bombowej

WERSJA B7A2 - ruchomy kaem wymieniono na Typ 2 kal. 13 mm


DANE TECHNICZNE


rozpiętość m 14,40
długość m 11,49
wysokość m 4,07
powierzchnia nośna m2 35,40
masa własna kg 3810
masa całkowita kg 4900
masa maksymalna kg 6500
prędkość maksymalna km/h 566
na wysokości m 6500
prędkość lądowania km/h 129
wznoszenie m/sek 9,6
pułap m 11 250
zasięg km 1850
zasięg maksymalnie km 3050


Oprac. Jacek Waszczuk