PZL M-4 Tarpan

PZL M-4 "Tarpan" - po rezygnacji z budowy samolotu PZL M-2 na zamówienie Aeroklubu PRL zaprojektowano w WSK-Mielec samolot szkolno-treningowy oznaczony PZL M-4 "Tarpan". Otrzymał on bogate wyposażenie nawigacyjne i chowane podwozie z kołem przednim. Głównym konstruktorem był inż. J. Olenderek. Prototyp został oblatany 7 IX 1961r. przez inż. T. Gołębiewskiego. Jednocześnie w WSK-Okęcie rozpoczęto przygotowania do produkcji seryjnej. Samolot miał przekroczoną masę własną w stosunku do projektu, co obniżyło osiągi, a skomplikowana konstrukcja podwyższała koszty produkcji podnosząc cenę samolotu. Spowodowało to wycofanie zamówienia przez Aeroklub i rezygnację z produkcji seryjnej. W lipcu 1964r. oblatano drugi prototyp. Oba zbudowane prototypy zostały w 1965r. przerobione na jednomiejscowe samoloty akrobacyjne M-4A. Jeden z nich znajduje się w zbiorach Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie.
 

Konstrukcja: półskorupowa, duralowa, jednosilnikowy dolnopłat wolnonośny, podwozie chowane z kołem przednim. Napęd stanowił silnik rzędowy 4-cylindrowy WN-6B o mocy 195 KM.

 

Dane techniczne:

Rozpiętość 8,85 m
Długość 7,35 m
Wysokość 2,61 m
Masa własna 888 kg
Masa całkowita 1200 kg
Prędkość maksymalna 285 km/h
Pułap 4400 m
Zasięg 750 km

 
Opracował: Paweł Szczepaniec