pws40-i

 

PWS-40 Junak – to dwumiejscowy, wolnonośny dolnopłat sportowy i szkolny o konstrukcji drewnianej. Jego płat był jednodźwigarowy. Nosek do dźwigara kryty sklejką, dalej płótnem. Lotki typu Friese. W połowie lat trzydziestych w Polsce dostrzeżono potrzebę posiadania samolotu szkolnego w układzie dolnopłata, który był bardziej odpowiedni dla szkolenia przyszłych pilotów szybkich jednopłatów bojowych.

 

Samolot posiadal usterzenie drewniane. Jego stateczniki pokryte były sklejką, stery płótnem. Na sterach wysokości były klapki wyważające, odginane ręcznie na ziemi. Jego podwozie jednogoleniowe. Amortyzatory olejowo-powietrzne. Płoza ogonowa z resora. Zbiornik paliwa 50 dm3 znajdował się w kadłubie, zaś zbiornik oleju za silnikiem.

 

Takowe o takim układzie aerodynamicznym budowano również za granicą. Z inspiracji KZL Podlaska Wytwórnia Samolotów zakupiła w 1937 r. Belgijski samolot Tipsy S2. To z niego zamierzano wykorzystać niektóre rozwiązania konstrukcyjne. Dwaj inżynierowie: Antoni Zagórski i Antoni Poholski z BK PWS opracowali w 1938 r. projekt, który otrzymał oznaczenie fabryczne PWS-40 i nazwę Junak.

 

Samolot określany był początkowo jako sportowy, przystosowano go do celów szkoleniowych. Napęd stanowił udany silnik konstrukcji inż. Franciszka Petera Avia 3. Model samolotu pokazano na I Krajowej wystawie Lotniczej we Lwowie w maju i czerwcu 1938 r. Prototyp został oblatyany w kwietniu 1939 r. Loty zapoznawcze wykonywali na nim instruktorzy ze szkół lotniczych. Po próbach w ITL Junak wrócił do wytwórni, gdzie zastał go wybuch wojny. Samolot został zniszczony podczas bombardowani9a PWS przez samoloty niemieckie w pierwszych dnach wrzesnia 1939 r.

 
 

Dane techniczne (przybliżone)

 

Rozpiętość 10.2 m
Długość 7,3 m
Wysokość 2,0 m
Masa własna 340 kg
Masa całkowita 580 kg
Prędkość maksymalna 145km/h
Pułap 3000 m
Zasięg 500 km