Lublin R-XIV Lublin R-XIV

Lublin R-XIV -
Samolot szkolno-treningowy  został zaprojektowany przez inż. J. Rudlickiego jako rozwinięcie konstrukcji samolotu Lublin R-X. Departament Aeronautyki MSWojsk. zamówił dla polskiego lotnictwa serię 15 egzemplarzy. Pierwszy z nich został oblatany na lotnisku fabrycznym wytwórni przez Wł. Szulczewskiego na początku czerwca 1930r. Ostatni został dostarczony wojsku 1 VII 1931r. Na samolocie tym (o numerze 54.15) konstruktor postanowił wprowadzić zmiany poprawiające własności lotne. W celu poprawienia sterowności poprzecznej nieco wydłużono lotki, w kabinie obserwatora zamontowano obrotnicę karabinu maszynowego oraz zaokrąglono górę tyłu kadłuba. Pierwszy lot tak przebudowanego samolotu doszedł do skutku w lipcu 1931r., po czym samolot został przekazany do prób w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa. Podczas jednego z lotów nastąpiło ścięcie sworznia drążka sterowego, pilot Jerzy Kossowski wyskoczył ze spadochronem. Samolot bez pilota wykonał prawidłowe lądowanie na polu (!) i zatrzymał się w rowie, dowodząc tym samym znakomitych własności lotnych. Konstruktor uznał jednak symbol R-XIV za pechowy i nadał swojej konstrukcji nowe oznaczenie Lublin R-XIII.


Samoloty Lublin R-XIV były używane w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie oraz w eskadrach treningowych.


Konstrukcja: mieszana - kadłub kratownicowy kryty płótnem, a przy silniku blachą duralową. Płat drewniany do pierwszego dźwigara kryty sklejką, dalej płótnem. Samolot był  jednosilnikowym dwumiejscowym górnopłatem zastrzałowym. Podwozie klasyczne dwukołowe stałe. Napęd stanowił silnik gwiazdowy 9-cylindrowy Škoda Whirlwind J5m o mocy 162 kW (220 KM).



Dane techniczne:

Rozpiętość

13,5 m

Długość

8,2 m

Wysokość

2,76 m

Powierzchnia nośna

25,9 m2

Masa własna

800 kg

Masa całkowita

1137 kg

Prędkość maksymalna

180 km/h

Pułap

4500 m

Zasięg

500 km


Opracował: Paweł Szczepaniec