RWD-9 - Jerzy Bajan podczas próby składania skrzydeł na Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych Challenge 1934 RWD-9 - Jerzy Bajan podczas próby składania skrzydeł na Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych Challenge 1934

RWD-9 - samolot sportowy był rozwinięciem konstrukcji RWD-6 znanego w świecie dzięki zwycięstwu załogi Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura w zawodach Challenge 1932. RWD-9 został zaprojektowany specjalnie na Challenge 1934. Zgodnie z wymogami regulaminu otrzymał czteromiejscową kabinę oraz silnik o mocy dwukrotnie większej niż RWD-6. Pamiętając o katastrofach poprzednika, konstruktorzy szczególną uwagę zwrócili na sztywność skrzydeł.

Prototyp został oblatany 4 XII 1933r. przez Kazimierza Chorzewskiego. Ponieważ projektowany równolegle z samolotem silnik gwiazdowy Skoda GR-760 konstrukcji inż. St. Nowokuńskiego nie był jeszcze w pełni gotowy, prototyp prowizorycznie wyposażono w silnik rzędowy Menasco (wkrótce potem został on zamieniony na silnik gwiazdowy Walter Bora a w lutym 1934 otrzymał ostatecznie silnik Skoda GR-760).

Do lipca 1934r. ukończono 8 seryjnych samolotów RWD-9 (6 z nich zbudowano dla Polski, a 2 dla Czechosłowacji). Maszyny SP-DRC, SP-DRD, SP-DRE i SP-DRF otrzymały silniki Skoda GR-760, natomiast pozostałe Walter Bora. RWD-9 okazał się dość trudny w pilotażu i wymagał sporych umiejętności od pilota (jeden z samolotów czechosłowackich został rozbity na kilka dni przed rozpoczęciem zawodów), mimo to Polacy spisali się znakomicie. Challenge 1934 wygrali kpt. pil. Jerzy Bajan i sierż. Gustaw Pokrzywka na SP-DRD , drugie miejsce zajęli Stanisław Płonczyński i Stanisław Ziętek, kolejne polskie załogi zajęły miejsca 7 i 15, jeden samolot na skutek pęknięcia czopa wału korbowego silnika nie dotarł do mety, załoga Tadeusza Karpińskiego na skutek awarii silnika i związanej z nią bardzo dużej straty czasu ukończyła lot okrężny poza konkursem, czeska załoga Jana Anderle była ósma.

Po Challenge'u dwa samoloty zostały sprzedane do Hiszpanii, a jeden do Francji. Jeden RWD-9 trafił do eskadry treningowej 1 Pułku Lotniczego. 16 VII 1936r. podczas lotu nad Zatoką Gdańską zginął na nim ówczesny Inspektor Lotnictwa gen. Gustaw Orlicz-Dreszer. Okoliczności katastrofy do dziś nie są jasne- najprawdopodobniej samolot uderzył w wodę na skutek błędu pilota. Pozostałe samoloty były używane przez aerokluby. Czechosłowackie RWD-9 (w tym wyremontowany samolot rozbity na kilka dni przed Challenge'em) latały w barwach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Prototyp RWD-9 pozostał w wytwórni. W 1937r został przebudowany (zamontowano w nim podwozie z kołem przednim) i nadano oznaczenie RWD-20. Po zakończeniu prób z samolotu wymontowano silnik. Pozbawiony napędu RWD-20 został zniszczony we wrześniu 1939r.

Dalszym rozwinięciem konstrukcji RWD-9 był RWD-13.


Konstrukcja: mieszana- skrzydła drewniane, kadłub spawany z rur stalowych, jednosilnikowy, czteromiejscowy górnopłat zastrzałowy. Napęd stanowił silnik gwiazdowy Skoda GR 760 o mocy 213 kW (290 KM) lub Walter Bora o mocy 162 kW (220 KM).

Dane techniczne - (wersja z silnikiem Skoda GR 760):

 

Rozpiętość

11,64 m

Długość

7,6 m

Wysokość

2,03 m

Powierzchnia nośna

16,0 m2

Masa własna

560 kg

Masa całkowita

790 kg

Prędkość maksymalna

281 km/h

Pułap

7000 m

Zasięg

800 km



Opracował: Paweł Szczepaniec