RWD-2 - podczas zawodów Challenge 1930 RWD-2 - podczas zawodów Challenge 1930

RWD-2 - samolot sportowy i turystyczny. Był rozwinięciem konstrukcji RWD-1. Prace nad samolotem rozpoczęto jesienią 1928 roku, ukończone zimą. Wiosną 1929 roku w warsztatach Sekcji Lotniczej KMSPW na terenie Politechniki Warszawskiej zbudowano prototyp. Oblotu dokonał jeden z konstruktorów J. Drzewiecki w lipcu 1929 roku na lotnisku mokotowskim. Jeszcze w tym miesiącu Żwirko i Wigura wykonali na samolocie lot dookoła Polski, trasę 1200 km pokonano w 10 godzin lot. 9 sierpnia na RWD-2 wystartowano do lotu dookoła Europy, po miesiącu (6 września) maszyna powróciła do Warszawy pokonano 5000 km a czas lotu wyniósł 42 godziny. W tym czasie był to najlepszy Polski samolot sportowy. Jesienią 1929 roku RWD-2 wystawiono do zawodów ”I Lot Południowo Zachodniej Polski”, zakończony zwycięstwem. Jedyny zbudowany egzemplarz był intensywnie użytkowany i już 16 października 1929 Franciszek Żwirki i Antoni Kocjan ustanowili międzynarodowy rekord pułapu wynikiem 4004 metry (w klasie II samolotów turystycznych)

W maju 1930 roku samolot wystawiono na Mityngu Lotniczym w Brnie, w tym roku napłynęły zamówienia na kolejne maszyny. Trzy RWD-2 zam ówiło Ministerstwo Komunikacji z myślą o wystawieniu samolotów do II Challenge w 1930 roku, wystartowały w zawodach z numerami konkursowymi P3, P4 i P5. Podczas konkurencji technicznych wygrały jedną z konkurencji „Minimalne zużycie paliwa” przelatując 100 km ze średnim spalaniem 5,2 l/100 km lecz same zawody ukończyły dwa samoloty na miejscach 19 i 21. We wrześniu RWD-2 wystartował w II Zlocie południowo Zachodniej Polski (F. Żwirko) i zakończył zwycięstwem. Jeszcze we wrześniu wszystkie cztery oblatane samoloty wystartowały w „III Krajowym Konkursie Awionetek” wygrywając w kategorii II (osiągnięte lepsze rezultaty niż maszyny w kategorii I czyli samolotach jednomiejscowych)

W 1931 roku kontynuowano udział w imprezach Europie, w marcu RWD-2 startował w Rajdzie do Estonii. 8 czerwca H. Skrzypiński wystartował w „Rally Bucaresti” zajmując trzecie miejsce podczas lotu powrotnego tak ułożono trasę by można było pobić rekord zasięgu w tej klasie samolotów, Skrzypiński przeleciał 980 km wynik lepszy o 300 km od poprzedniego rekordu lecz FAI nie zatwierdziła wyniku ze względu na uchybienia formalności. Zamknięciem sezonu 1931 było wystawienie czterech samolotów do IV Krajowego Konkursu Samolotów Turystycznych (25 wrzesnia-1 października) S. Rogalski zajmuje najlepsze trzecie miejsce wśród startujących na RWD-2.

W 1932 roku coraz trudnij było rywalizować na RWD-2 z nowymi samolotami sportowymi. R. Hirszband wykonał rajd na trasie Warszawa-Londyn-Warszawa. W 1933 roku dwa samoloty wystartowały w Y Krajowym Lotniczym Konkursie Turystycznym we wrześniu 1933 roku i E. Suszyński zajmuje 13 miejsce. Wszystkie cztery samoloty używano w Aeroklubach do 1935 roku, kiedy to trzy samoloty skasowano a jeden został kupiony przez W. Urbana

KONSTRUKCJA - drewniana, kadłub drewniany kryty w rejonie silnika blachą duralową dalej sklejką. Płaty drewniane kryte na przedniej części sklejką w tyle płótnem. Podowize stałe dwukołowe z płozą ogonową. Specyficzna konstrukcja samolotu bez widoczności do przodu powodowała iż samolot czasem nazywano „ślepą myszą”

NAPĘD - silnik gwiazdowy pięciocylindrowy Samson 9AD o mocy 40 kM

DANE TECHNICZNE


Rozpiętość m 9,8
Długość m 6,15
Wysokość m 1,9
Powierzchnia nośna m2 13,6
Masa własna kg 268
Masa całkowita 500
Prędkość maksymalna km/h 155
Prędkość przelotowa km/h 130
Prędkość lądowania km/h 65
Wznoszenie m/sek 3
Pułap m 3500
Zasięg km 550


Oprac. Jacek Waszczuk