RWD-1

RWD-1 - Pod koniec 1927r. powstał pierwszy samolot sportowy zaprojektowany przez grupę studentów Politechniki Warszawskiej, członków Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej, Stanisława Rogalskiego, Stanisława Wigurę i Jerzego Drzewieckiego oznaczony RWD-1 (a początkowo RWD). Budowę dwu egzemplarzy (jeden przeznaczony do próby statycznej, a drugi do lotu) rozpoczęto w podziemiach Politechniki w 1928r. Prototyp ukończono latem 1928r. Oblatał go we wrześniu tego samego roku na lotnisku mokotowskim Jerzy Drzewiecki.

Samolot okazał się bardzo udany, mimo że był nieco cięższy niż zakładał projekt, miał masę własną mniejszą niż użyteczną. Jedyną wadę stanowiła ograniczona widoczność do przodu - płat bowiem, podobnie jak w następnych samolotach RWD, został umocowany bezpośrednio na kadłubie, a pilot do przodu patrzył przez okienka w bokach kadłuba, dzięki specjalnemu kształtowi, jaki nadano jego górnej powierzchni.

 

 
Samolot używany był do końca 1929r., kiedy to w hangarze myszy przegryzły główny dźwigar skrzydła. W następnym roku RWD-1 został skasowany. Dalszym rozwinięciem tej konstrukcji były RWD-2, RWD-3,RWD-4i RWD-7.
 

 

Konstrukcja: całkowicie drewniany, dwumiejscowy górnopłat wolnonośny. Widoczność do przodu zapewniał kadłub o oryginalnym przekroju, prostokątny, w górnej części zwężony łukami wklęsłymi. Podwozie stałe. Napęd stanowił dwucylindrowy płaski silnik ABS Scorpion II o mocy 40 KM. Śmigło dwułopatowe, drewniane.

 

Dane techniczne (z oblotu):

Rozpiętość

9,8 m

Długość

6,0 m

Wysokość

1,7 m

Powierzchnia nośna

13,6 m2

Masa własna

190 kg

Masa całkowita

370 kg

Prędkość maksymalna

135 km/h

Pułap

1950 m

Zasięg

500 km

 

Opracował: Paweł Szczepaniec