PZL.26 SP-PZM - pilot Jerzy Giedgowd, podczas zawodów Challenge w 1934.

PZL.26 - samolot sportowy PZL.26 został  zaprojektowany przez inż. J. Dąbrowskiego we współpracy z dr inż. F. Misztalem i inż. P. Kubickim specjalnie na zawody lotnicze Challenge 1934. Pomysł konstruktorów polegał na przystosowaniu konstrukcji PZL.19 do silnika o większej mocy. Łącznie zbudowano 5 egzemplarzy, pierwszy z nich został oblatany wiosną 1934r. przez B. Orlińskiego. Koszty budowy pokryła Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.


Wszystkie 5 samolotów wzięło udział w Challenge'u 1934, Z powodu wad zastosowanych amerykańskich silników Menasco Bucaneer trzy z nich nie ukończyły zawodów, J. Dudziński na SP-PZL zajął 11 miejsce, zaś I. Giedgowd na SP-PZM był 17. Zwyciężył Jerzy Bajan, a drugie miejsce zdobył Stanisław Płonczyński - obie załogi na samolotach RWD-9. W późniejszych latach PZL.26 były używane przez aerokluby, przynajmniej jeden samolot wykorzystywało polskie lotnictwo wojskowe.


Dalszym rozwinięciem konstrukcji PZL.26 miał być samolot myśliwski PZL.62.


Konstrukcja: całkowicie metalowy trzymiejscowy jednosilnikowy dolnopłat. Podwozie klasyczne, dwukołowe, stałe. Napęd stanowił silnik rzędowy 6-cylindrowy Menasco-Bucanner B-6S3, o mocy 194,8 kW (265 KM).



Dane techniczne:

Rozpiętość

10,42 m

Długość

7,50 m

Wysokość

2,09 m

Powierzchnia nośna

16,34 m2

Masa własna

560 kg

Masa całkowita

795 kg

Prędkość maksymalna

298 km/h

Pułap

5500 m

Zasięg

800 km

 



Opracował: Paweł Szczepaniec