RWD-6 RWD-6

 

RWD-6 - samolot sportowy i turystyczny zaprojektowany z myślą o starcie w III CHALLENGE w 1932 roku, po raz pierwszy konstruktorzy zaprojektowali samolot z pojemniejszym kadłubem z miejscami obok siebie. Dla spełnienia wysokich wymagań konkursowych samolot posiadał składane skrzydła z bogatą mechanizacją, wyposażone w lotki, klapy i sloty. Na potrzeby zawodów zamówiono trzy samoloty, fundusze na budowę napłynęły z funduszu LOOP, Ministerstwa Komunikacji oraz pracowników PLL LOT. Pierwszy z prototypów został oblatany 3 czerwca 1932 przez J. Drzewieckiego na OKĘCIU. Podczas jednego z lotów próbnych podczas szybkiego przelotu na wysokości kilku metrów rozsypały się skrzydła a samolot runął na ziemię. W wypadku został ciężko ranny Drzewiecki, dwa pozostałe samoloty zostały uziemione do czasu wyjaśnienia przyczyn katastrofy. Po locie zapoznawczym jaki wykonał ŻWIRKO okazało się iż jedną z przyczyn był wadliwie działający mechanizm przestawiania statecznika poziomego, po odpowiedniej przeróbce samoloty dopuszczono do lotu z zakazem lotu z prędkością maksymalną.


W CHALLENGE wystartowały oba samoloty z załogami kpt. Pil ŻWIRKO, i inż. WIGURA na samolocie o numerze konkursowym 06 oraz kpt. Tadeusz Karpiński na samolocie o numerze 04, zawody rozpoczęły się 11 sierpnia 1932 roku, podczas prób technicznych na samolocie uzyskano między innymi czas złożenia i rozłożenia skrzydeł 2 minuty 13 sek. Długość startu na bramkę 111 m, lądowanie znad bramki 105 m, prędkość minimalna 57,6 km/h, prędkość maksymalna 216 km/h. Do rajdu dookoła Europy wystartowało 41 samolotów, ukończyło 24 samoloty. Do wykonania został przelot prędkościowy na trasie 300 km, w tym czasie do pilotów dotarła wiadomość iż w wytwórni ponownie wykonano obliczenia wytrzymałościowe skrzydeł i lot samolotu z prędkością maksymalną jest w pełni bezpieczny. W związku z tym podczas ostatniej konkurencji samolot Żwirki i Wigury leciał z maksymalną prędkością uzyskując średnią 214 km/h, dzięki czemu lotnicy wygrali całe zawody.


Po zawodach Żwirko i Wigura 11 września 1933 roku podczas lotu na mityng lotniczy do Pragi trafili na burze w rejonie Cierlicka. Samolot smagany porywistymi wiatrami rozbił się grzebiąc w szczątkach załogą. Po wypadku okazało się iż powodem obu wypadków była zbyt mała sztywność tylnego okucia skrzydła a w związku z tym zbyt mała wytrzymałość skrętna płata. Trzeci samolot za sumę 10000 zł wzmocniono. Na samolocie wykonywano loty do 1935 roku kiedy to kadłub RWD-5 wykorzystano przy budowie prototypu samolotu RWD-13.


KONSTRUKCJA - mieszana kadłub spawany z rur stalowych, oprofilowany listwami drewnianymi kryty płótnem, płaty drewniane kryte do pierwszego dźwigara sklejką dalej płótnem, wyposażone w lotki, klapy i sloty. Podwozie stałe, dwukołowe osłonięte owiewkami oraz płoza ogonowa.


NAPĘD - silnik gwiazdowy siedmiocylindrowy Armstrong-Siddeley Genet Major o mocy 160 kM, śmigło metalowe dwułopatowe nastawne na ziemi.

 

 

DANE TECHNICZNE - RWD-6

Rozpiętość m 11,0

Długość m 6,6
Wysokość m 2,07
Powierzchnia nośna m² 16,0
Masa własna kg 474
Masa całkowita kg 750
Prędkość maksymalna km/h 216
Prędkość przelotowa km/h 190
Prędkość minimalna km/h 57,6
Wznoszenie m/sek 5,5
Pułap m 6000
Zasięg km 850

 


Oprac. Jacek Waszczuk