RWD-3

RWD-3
- samolot towarzyszący został zamówiony w 1929r. przez Departament Lotnictwa, który zwrócił uwagę na dobre osiągi i własności lotne sportowego RWD-2. Dostosowanie samolotu do wymagań lotnictwa wojskowego (wzmocnienie podwozia i konstrukcji kadłuba) spowodowało wzrost masy samolotu o 110 kg, co przy zastosowaniu silnika o niewielkiej mocy musiało się niekorzystnie odbić na osiągach. Prototyp oznaczony RWD-3 został oblatany w kwietniu 1930r. przez Jerzego Drzewieckiego.  Ze względu na zbyt słabe osiągi i niewystarczającą masę użyteczną, nie został zaakceptowany przez wojsko. W maju 1930r. przekazano go do Warszawskiego Aeroklubu Akademickiego.

 

Doświadczenia zebrane przy opracowywaniu RWD-3 zostały wykorzystane przy budowie samolotu sportowego RWD-4.

 

Konstrukcja: drewniana, jednosilnikowy, dwumiejscowy górnopłat wolnonośny. Płat kryty sklejką i płótnem, kadłub kryty sklejką. Podwozie trójgoleniowe, stałe. Napęd stanowił 5-cylindrowy silnik gwiazdowy Armstrong Siddeley Genet o mocy 65 kW (88 KM).

 

Dane techniczne:

Rozpiętość

10,5 m

Długość

6,98 m

Wysokość

2,26 m

Powierzchnia nośna

15,0 m2

Masa własna

380 kg

Masa całkowita

560 kg

Prędkość maksymalna

170 km/h

Pułap

4000 m

Zasięg

200-700 km


Opracował: Paweł Szczepaniec