RWD-24 - wiosną 1939r. w DWL rozważano pomysł budowy lądowej (kołowej) odmiany RWD-22, dla której zarezerwowano  oznaczenie RWD-24. Zakładano, że w przyszłości będzie on mógł zastąpić mające wkrótce stać się podstawowymi samolotami liniowymi polskiego lotnictwa, bombowce PZL.46 "Sum". Początkowo do jego napędu przewidywano 2 francuskie silniki Gnôme-Rhône 14M o mocy po około 700 KM. Ponieważ wymagałoby to przekonstruowania płata, zdecydowano się zastosować polskie 9-cylindrowe silniki gwiazdowe PZL G-1620B (G-1620bis) "Wydra" o mocy 346 kW (470 KM) - takie same jak w RWD-22. Samolot miał stanowić konkurencję dla  równolegle opracowywanych bombowców PZL "Łosoś" i PWS-60. W chwili wybuchu wojny projekt RWD-24 znajdował się we wstępnej fazie opracowania. Jego wejście do produkcji seryjnej było dość wątpliwe, gdyż okazało się, że jego osiągi będą najprawdopodobniej niewystarczające.

Konstrukcja: mieszana metalowo-drewniana z pokryciem głównie sklejkowym,  częściowo duralowym i płóciennym, dwusilnikowy, najprawdopodobniej trzymiejscowy dolnopłat wolnonośny. Usterzenie pionowe podwójne. Podwozie trójkołowe, chowane w locie. Napęd miały stanowić 2 silniki gwiazdowe, 9-cylindrowe PZL G-1620B (G-1620bis) "Wydra"  o mocy 346 kW (470 KM). Śmigła trzyłopatowe, metalowe.

Uzbrojenie: jeden ruchomy k.m PWU wz. 37 (tzw. "szczeniak")  kal. 7,9 mm typu w przodzie kadłuba w przeszklonej kabinie obserwatora/bombardiera, jeden ruchomy k.m. tego samego typu w tylnym górnym stanowisku strzeleckim. Samolot miał przenosić 400 kg bomb w komorze bombowej w kadłubie.


Dane techniczne:
Rozpiętość
18,0 m
Długość
13,80 m
Wysokość
2,29 m
Powierzchnia nośna
40,0 m2
Masa własna
2330 kg
Prędkość maksymalna
320 km/h


Opracował: Paweł Szczepaniec