LWD Szpak 2 LWD Szpak 2

LWD Szpak - w październiku 1944r., w Lublinie, zebrał się zespół konstrukcyjny, który pod kierunkiem inż. T. Sołtyka rozpoczął projektowanie samolotu łącznikowo-dyspozycyjnego "Szpak-1". Na początku 1945r. biuro konstrukcyjne przeniesiono do Łodzi, gdzie 1 IV 1945r. powołano do życia Lotnicze Warsztaty Doświadczalne (LWD). 

Będący rozwinięciem konstrukcji "Szpaka-1" projekt samolotu LWD "Szpak-2" został opracowany już w Lotniczych Warsztatach Doświadczalnych (LWD) w Łodzi. Prototyp został oblatany przez pilota fabrycznego Antoniego Szymańskiego 10 IX 1945 r. na łódzkim lotnisku Lublinek. "Szpak-2" był pierwszym samolotem zbudowanym i oblatanym w Polsce po zakończeniu wojny (otrzymał znaki rejestracyjne SP-AAA). Samolot dobrze zachowywał się w powietrzu i okazał się łatwy w pilotażu. Od 10 V 1946 do wycofania z eksploatacji 5 IV1948 r. wykonał 500 lotów i przewiózł 250 pasażerów. Obecnie LWD "Szpak-2" (SP-AAA) znajduje się w zbiorach Muzeum Lotnictwa w Krakowie.

Samolot LWD "Szpak-3" był trzecim samolotem po Szpaku-2 i PZL S-1, zbudowanym po wojnie w Polsce. Został oblatany również przez A. Szymańskiego 17 XII 1946 r. (otrzymał znaki rejestracyjne SP-AAB). Był samolotem doświadczalnym przeznaczonym do badań przydatności i zachowania się samolotu z trójkołowym podwoziem. Do celów dyspozycyjnych używano go w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, później znalazł się w LWD, gdzie latał jako samolot fabryczny. Obecnie znajduje się w Muzeum Lotnictwa w Krakowie.

W 1947 r. w LWD opracowano prototyp LWD "Szpak-4A" w wersji dwumiejscowej akrobacyjnej. Samolot ten różnił się od "Szpaka-2" także nowym rozwiązaniem konstrukcji kadłuba, kratownicę drewnianą zastąpiono spawaną z rur stalowych. LWD "Szpak-4A" został oblatany 28.05.1947 r. 

Na podstawie dokumentacji "Szpaka-4A" powstała jego turystyczna odmiana "Szpak-4T". Pierwszy seryjny "Szpak-4T" zbudowany w WSK-PZL Mielec został oblatany 05.01.1948 r. przez pilota fabrycznego Ludwika Lecha. Produkcję 10 "Szpaków-4T" zakończono w 1948 r., miały one numery rejestracyjne SP-AAF do SP-AAO i SP-AAR. Były to pierwsze egzemplarze seryjne samolotu polskiej konstrukcji wyprodukowane po II wojnie światowej. "LWD Szpak-4T" (SP-AAF) wystawiono w maju 1947 r. na Międzynarodowych Targach Poznańskich. Wszystkie seryjne samoloty przekazano aeroklubom gdzie były eksploatowane do 1952 r. z wyjątkiem egzemplarza SP-AAG, który wycofano z eksploatacji w 1955 r. "LWD Szpak-4T" (SP-AAG) znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Lotnictwa w Krakowie w doskonałym stanie technicznym.

Konstrukcja: samolot jednosilnikowy, dolnopłat konstrukcji drewnianej (samoloty "Szpak-4A" i "Szpak-4T" miały kadłub kratownicowy spawany z rur stalowych) , o stałym dwukołowym podwoziu z płoza ogonową. ("Szpak-3" posiadał podwozie trójkołowe z kołem przednim). Samolot zabierał pilota i 4 pasażerów (w wersji akrobacyjnej- jednego pasażera). Napęd stanowił 7-cylindrowy silnik gwiazdowy Bramo Sh-14A4, o mocy 118 kW (160 KM).

Dane techniczne ("Szpak-4T"):

Rozpiętość

11,40 m

Długość

8,05 m

Wysokość

2,40 m

Powierzchnia nośna

18,20 m2

Masa własna

700 kg

Masa całkowita

1200 kg

Prędkość maksymalna

180 km/h

Pułap

3350 m

Zasięg

630 km

Opracował: Paweł Szczepaniec