Lublin R-XXII - w 1931r. Zakłady Mechaniczne "Plage i Laśkiewicz" zaproponowały dla Morskiego Dywizjonu Lotniczego jednosilnikowy wodnosamolot torpedowy konstrukcji inż. J. Rudlickiego, oznaczony Lublin R-XXII. Przewidywano, że ten, wzorowany na brytyjskiej konstrukcji tej klasy Vickers "Vildebeest", samolot zastąpi niezbyt udane bombowce Lublin R-VIII, które okazały się niezdolne do przenoszenia torped. Planowano również powstanie wersji kołowej przeznaczonej dla lotnictwa bombowego.. W 1932r. zrezygnowano z realizacji konkurencyjnych konstrukcji PZL.18 i PWS-62, decydując się na zamówienie Lublina R-XXII oraz cięższego dwusilnikowego Lublina R-XX. W 1934r., po podporządkowaniu MDLot. Kierownictwu Marynarki Wojennej, prace nad R-XXII przerwano na korzyść zdającego się dawać większe nadzieje na przyszłość Lublina R-XX. Równocześnie, ze względu na trwające prace nad dużo nowocześniejszym PZL.23 "Karaś", zrezygnowano z budowy wersji lądowej. Projekt R-XXII pozostał jedynie na papierze.

 

Konstrukcja: jednosilnikowy dwupłat zastrzałowy o mieszanej konstrukcji. Kadłub kratownicowy spawany z rur stalowych, kryty płótnem. Skrzydła drewniane kryte sklejką i płótnem. Usterzenie również drewniane, ze statecznikami krytymi sklejką, a sterami - płótnem. Kabiny załogi otwarte, osłonięte wiatrochronami. Pływaki metalowe firmy Short. Do napędu samolotu przewidywano początkowo brytyjski silnik gwiazdowy Bristol "Pegasus" II L lub III M o mocy 600 KM, a w dalszej perspektywie również silnik Hispano-Suiza 14HAr o mocy 900 KM. Załogę w wersji pływakowej miały stanowić 2 osoby, w planowanej wersji kołowej- trzy osoby.

 

Uzbrojenie: 1 stały k.m. pilota (prawdopodobnie Vickers E lub wz. 09/18 kalibru 7,9 mm) umieszczony w przodzie kadłuba i strzelający przez śmigło, jeden podwójny ruchomy k.m. (prawdopodobnie typu Vickers F kalibru 7,9 mm) na obrotnicy w górnym stanowisku strzeleckim w kabinie obserwatora oraz 1 ruchomy k.m. (najprawdopodobniej typu Vickers F kalibru 7,9 mm) w dolnym stanowisku strzeleckim również obsługiwany przez obserwatora. Samolot mógł przenosić 3 bomby głębinowe lub 1 torpedę o masie do 800 kg na zaczepach pod kadłubem i skrzydłami. W wersji lądowej ładunek bomb został ograniczony do 400-600 kg.

 

Dane techniczne:

Rozpiętość

14,00 m

Długość

10,30 m

Wysokość

3,80 m

Powierzchnia nośna

52,55 m2

Masa całkowita

3370 kg

Prędkość maksymalna

230 km/h

Pułap

4000 m

Zasięg (z torpedą o masie 800 kg)

750 km


Opracował: Paweł Szczepaniec