Mil Mi-24 Hind Mil Mi-24 Hind 1

Mil Mi-24 Hind - został zbudowany pod koniec lat sześćdziesiątych jako wielozadaniowy śmigłowiec bojowy. Powstał na bazie śmigłowca transportowego Mi-8, choć sam kadłub został zaprojektowany od podstaw. Głównym zadaniem pokładanym w Mi-24 jest wsparcie piechoty z powietrza oraz desant ośmioosobowej grupy żołnierzy z pełnym wyposażeniem. Cechą charakterystyczną Hindów jest smukły kadłub oraz małe skrzydełka, które oprócz poprawy właściwości lotnych służą do podwieszania uzbrojenia. Jako że jest to śmigłowiec typowo szturmowy, z możliwością desantu, został dodatkowo opancerzony, przez co bywa żartobliwie nazywany ‘latającym czołgiem’. Zadowalająca dynamika lotu została uzyskana nie tylko przez odpowiednią sylwetkę, ale też dzięki chowanemu podwoziu.

Mi-24 został wprowadzony do służby w armii czerwonej na przełomie 1973/1974r. Od tamtej pory z taśm produkcyjnych zjechało ponad 2300 egzemplarzy różnych wersji. Główną zaletą Hinda jest fakt, że może przystępować do ataku z marszu, co daje mu przewagę nad przeciwnikiem i możliwość szybkiej ucieczki z pola walki. Między 1977 a 2003r. Mi-24 były wykorzystywane na arenie ponad 20 różnych konfliktów zbrojnych, najczęściej w Afryce i Azji. Ponadto Hind był pierwszy śmigłowcem, który dokonał zestrzelenia samolotu (F-4 Phantom), podczas wojny iracko-irańskiej.

Śmigłowce Mi-24 w wersjach D i W są wykorzystywane również przez polskie siły lądowe. Na wyposażeniu WP jest 35 śmigłowców, które zasilają jednostki 49PŚB w Pruszczu Gdańskim (Mi-24D) oraz 56KPŚB w Inowrocławiu (Mi-24W). Ponadto 6 śmigłowców z 49PŚB przebywa w Iraku w ramach misji stabilizacyjnej. Dowództwo nie planuje powrotu tych maszyn, gdyż są one już dość wysłużone i nie opłaca się transportować ich z powrotem.

Wersje Mi-24:

- W-24 – wersja prototypowa; wyprodukowano 12 egzemplarzy z czego jeden został zmodyfikowany do wariantu A-10 pozbawionego skrzydeł co pozwoliło mu pobić rekord prędkości (368km/h)

- Mi-24 – pierwsza wersja produkcyjna zdolna do przenoszenia 8 żołnierzy z pełnym wyposażeniem oraz 3 załogantów (pilot, operator uzbrojenia, mechanik pokładowy)

- Mi-24A – druga wersja produkcyjna

- Mi-24U – wersja szkolno-treningowa pozbawiona uzbrojenia

- Mi-24D – wersja przeznaczona do niszczenia czołgów, wyposażona w nową dwuczęściową kabinę pilotów

- Mi-24DU – wersja szkolno-treningowa wariantu D

- Mi-25 – wersja Mi-24D przeznaczona na eksport do Afganistanu, Kuby i Indii

- Mi-24W – wersja rozwojowa wyprodukowana na potrzeby wojny w Afganistanie

- Mi-35 – wersja eksportowa wariantu W

- Mi-24P – wersja szturmowa z dwulufowym działkiem 30mm montowanym z boku kadłuba, pozbawiona karabinu maszynowego montowanego w dziobie

- Mi-35P – wersja eksportowa wariantu P

- Mi-24RKR – śmigłowiec rozpoznania skażeń chemicznych, biologicznych oraz radioaktywnych, znany także pod oznaczeniami Mi-24R, Mi-24RR i Mi-24RCh. Zbudowano ok.150 egzemplarzy, użyte m.in. podczas katastrofy w Czarnobylu

- Mi-24K – wersja rozpoznawcza i kierowania artylerią, wyposażana m.in. w aparat fotograficzny

- Mi-24BMT – wersja do zadań saperskich

- Mi-24PS – wersja specjalna dla Rosyjskiego MSW wyposażona m.in. w system FLIR, reflektory, głośniki zewnętrzne oraz wciągarkę

- Mi-24EWP – śmigłowiec rozpoznania ekologicznego wyposażony w wysuwany sondy zamiast działka

- Mi-24PS – wersja cywilna lub paramilitarna

- Mi-24E – wersja rozwojowa przeznaczona do testów w różnych warunkach środowiskowych

- Mi-35U – nieuzbrojona wersja szkolno-treningowa

- Mi-24 – wersja przystosowania do zadań nocnych

- Mi-24WM – proponowana wersja rozwojowa

- Mi-24WP – modernizacja wersji W wyposażone w dwulufowe działko zamiast czterolufowego karabinu maszynowego pod dziobem

- Mi-24WM – najnowsza wersja śmigłowca wprowadzona w 1995r. posiadająca resurs do 2015r.

 

Dane techniczne:

Wymiary:

- średnica wirnika 17,30m; długość 21,35m; wysokość 5,47m; powierzchnia koła zakreślanego przez wirnik 235,06m2

Masy:

- masa własna 8340kg; maksymalna masa startowa 11 500kg

Napęd:

- dwa silniki turbinowe Klimow/Izotow TV3-117VM, każdy o mocy 2 225KM na wale

Osiągi:

- Vmax 335km/h; zasięg 1 120km; pułap praktyczny 4 600m

Uzbrojenie:

- karabin maszynowy 12,7mm; ładunek bomb i rakiet do 1 200kg

Załoga:

- 2-3 załogantów; 8 żołnierzy z pełnym wyposażeniem


Kraje eksploatujące:

- Afganistan, Algieria, Angola, Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Bułgaria, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Czad, Czechy, Erytrea, Etiopia, Gruzja, Gwinea, Indie, Irak, Jemen, Kazachstan, Kirgistan, Kuba, Libia, Macedonia, Meksyk, Mozambik, NRD, Nikaragua, Nigeria, Korea Północna, Peru, Polska, Rosja, Rwanda, Sierra Leone, Słowacja, Sri Lanka, Stany Zjednoczone, Sudan, Syria, Tadżykistan, Ukraina, Uzbekistan, Węgry, Wietnam, Zimbabwe.

Źródło: Samoloty, 1000 samolotów, wikipedia.org,
Oprac. Michał Kołomyjski