Antonow An-2  Litewski prywatny Antonow An-2 na Jersey International Air Display 2007.

Antonow An-2 (kod NATO: Colt) - Prototyp samolotu An-2  (oznaczony SCh-1) konstrukcji inż. O.K. Antonowa został oblatany 3 VIII 1947r. przez N. Wołodina, a w 1949r. rozpoczęto produkcję seryjną. Pierwszy egzemplarz seryjny był gotowy 6 IX 1949r. W ZSRR zbudowano serię 1700 egzemplarzy, produkowany był również w Chinach od 1957 pod oznaczeniem Y-2 (seria ok. 2000 egzemplarzy). W Polsce produkowany w WSK-Mielec od 1960r. jako PZL An-2, którego zbudowano 11 650 egzemplarzy wszystkich wersji. Używany m.in. w Albanii, Afganistanie, Bułgarii, Czechosłowacji, ChRLD, Jugosławii, KRLD, Rumunii, Tanzanii, WRLD, na Kubie i Węgrzech.

Wersje i odmiany:

  • An-2F - samolot z 1948r., przystosowany do rozpoznania, korygowania ognia artylerii w nocy i bezpośredniego wsparcia na polu walki. Wyposażony w podwójne usterzenie kierunku, oszkloną dolną część kadłuba ze stanowiskiem obserwatora-strzelca; napęd i wymiary jak AN-2. Uzbrojony w 1 ruchome działko kal. 23 mm i 1 ruchomy k.m. kal. 12,7 mm. Produkcji seryjnej nie podjęto.

  • An-2L - wersja z 1964r., wodnosamolot przystosowany do gaszenia pożarów lasów, oznaczenie później zmieniono na An-2P.

  • An-2M - ulepszona wersja z 1964r., różniąca się od pierwowzoru m.in. trapezowym usterzeniem pionowym i powiększonym usterzeniem poziomym. Zbudowano około 200 egzemplarzy, większość na eksport.

  • An-2NAK - odmiana An-2F pochodząca z 1949r.;

  • An-2P- samolot transportowy z 1950r. przystosowany do zabierania 14 osób lub ładunku o masie 1500 kg;

  • An-2PF - samolot fotogrametryczny z 1974r.

  • An-2S - samolot sanitarny z 1949r. przystosowany do zabierania 6 rannych na noszach

  • An-2SCh - wersja rolnicza wyposażona w zbiornik chemikaliów o pojemności 1400 l.

  • An-2T - wersja transportowa z 1948r.

  • An-2TP - wersja transportowo-pasażerska z 1949r. przystosowana do przewozu 12 osób.

  • An-2TD - samolot z 1950r., przystosowany do szkolenia spadochroniarzy (14 skoczków)

  • An-2W-  wodnosamolot wielozadaniowy z 1951r., wyposażony w dwa pływaki; napęd jak w An-2. Od 1962 produkowany. w WSK PZL Mielec, od 1964 używany przez WOP do patrolowania morskich akwenów przybrzeżnych. Inaczej oznaczany An-4.

  • An-2ZA - samolot rozpoznania meteorologicznego z 1948. Miał zamontowane dodatkowe stanowiska obserwacyjne w kadłubie. Wyposażony był w silnik gwiazdowy 9-cylindrowy ASz-62IR ze sprężarką TK-19 zapewniający moc 626 kW (850 KM) na wysokości 9500 m;

  • An-6 Meteo - odmiana samolotu  An-2ZA z 1950r.

  • PZL An-2 TP, wersja transportowa z 1962r., przystosowana do przewozu 12 osób lub 1500 kg ładunku

  • PZL An-2 TD, wersja transportowo-desantowa z 1962r., przystosowana do zabierania 14 skoczków spadochronowych

  • PZL An-2 R, wersja rolnicza z 1961r, wyposażona w zbiornik na 1300 l chemikaliów oraz urządzenia do rozpylania i opryskiwania

  • PZL An-2 W, wodnosamolot wielozadaniowy z 1963r. z dwoma pływakami

  • PZL An-2 P, wersja pasażerska z 1966r. dla 12 osób

  • PZL An-2 D6, wersja dyspozycyjna z 1972r. dla 6 osób

  • PZL An-2 D5, wersja dyspozycyjna z 1972r. dla 5 osób

  • PZL An-2 PK, wersja polarna (służbowa) samolotu wielozadaniowego z 1973r.

  • PZL An-2 PF, wersja aerofotogrametryczna z 1974r.

  • PZL An-2 TPS, wersja sanitarna z 1974r.

  • PZL An-2 Geo, wersja geofizyczna z 1974r.

  • PZL An-2 PRTV, wersja retransmisyjna z 1975r.

Konstrukcja: metalowa, jednosilnikowy dwupłat, podwozie klasyczne dwukołowe stałe. Silnik gwiazdowy 9-cylindrowy ASz-62IR o mocy 736 kW (1000 KM).

Dane techniczne:

Rozpiętość

18,18 m

Długość

12,4 m

Wysokość

4,14 m

Powierzchnia nośna

71,5 m2

Masa własna

3474 kg

Masa całkowita

5250 kg

Prędkość maksymalna

256 km/h

Pułap

4350 m

Zasięg

1600 km

Dalszym rozwinięciem konstrukcji An-2 miał być samolot An-3, którego produkcję planowano w WSK-Mielec.

                                                                                                      Opracował: Paweł Szczepaniec