sessaivol2

Swift
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Swift - niecodzienna konstrukcja o starcie pieszym, połączenie paralotni z tradycyjnym szybowcem. Lądowanie odbywa się tak, jak w lotni, ale wykazuje dużą wydajność przy dużych prędkościach. Swift waży zaledwie 48 kg (z hamakiem i szelkami) i jest łatwy do transportu - można go zamontować na dachu samochodu. Swift jest dostępny także w wersji silnikowej. Swift został zaprojektowany do łączenia korzyści lotniarstwa czy paralotniarstwa oraz wydajności i trwałość szybowca.

 

 

 


 
 
 
 
Historia projektu

Prace nad projektem to efekt mariażu dwóch niezależnych zespołów konstrukcyjnych.

W styczniu 1986 r. Brian Robbins, Craig Catto oraz Eric Beckman postanowili zbudować lotnię z lepszymi niż do tej pory osiągami dostępnymi w tamtym czasie. Jako BrightStar ukończyli swój projekt, wykorzystując ultralekkie materiały takie jak kevlar, włókno szkalne i aluminium. W marcu 1986 roku wystartowali swoim projektem "Odyssey" w Szybowcowych Mistrzostwach w Dunlap. Pomimo sukcesu, wiedzieli że było jeszcze jednak dużo do zrobienia.

Dwie godziny drogi od siedziby BrightStar, na Uniwersytecie Stanford profesor aeronautyki Ilan Kroo zlecił wykonanie swoim studentom projektu podobnego do "Odyssey" na zaliczenie przedmiotu. Grupa studentów zabrała się do pracy i wkrótce bylo widać efekty ich pomysłów. Choć wstępne efekty wyglądały imponująco, stało się jasne, że studentom brakuje konstruktorskiego doświadczenia i prace nad projektem pozostaną tylko akademickim ćwiczeniem.

Wkrótce jednak jeden ze studentów Uniwersytetu Stanford, Steve Morris spotkał się z Brianem Robbinsem. Tak na nowo rozpoczęła się praca nad "Odyssey". Dyskusje nad poprawą aerodynamiki i kontrolą szybowca utwierdziło ich w przekonaniu, że powstanie radykalnej, nowej konstrukcji jest możliwe. Cztery miesiące później, w grudniu 1989 roku Swift wzbił się w powietrze na niewielkim wzgórzu w Marin Country.

 
 

bv000076

Swift w locie
 
 
 
 
 
 
 
 
Konstrukcja

Na etapie rozwojowym Swifta badano kilka możliwych konfiguracji - konwencjonalne uskrzydlenie, kaczka, bezogonowy. Jednym z głównych celów projektu było polepszenie właściwości pilotażowych w stosunku do szybowca o pieszym starcie, czyli poprawy stabilności i kontroli nad szybowcem. 9 metrowa rozpiętość szkrzydeł powoduje, że zastosowano sterolotki dla zwiększenia kontroli przy niskich predkościach. Winglety na końcach skrzydeł oddziałują na lotki dla stworzenia w czasie lotu korzytnych momentów narastania drgań.
Ostatnim momentem przy badaniu aerodynamiki Swifta był kompromis pomiędzy rozmiarem klap, ich wychyleniem oraz powierzchnią. Opcjonalneie Swift wyposażony jest w hamulce aerodynamiczne. Są bardzo wydajne, łatwe do sterowania i dają dodatkową kontrolę. Nachylenie lądowanie może być bardzo strome - porównywalne do paralotni.
 
 

image2

Schemat Swifta
 
 
 
 
 
 
 
 
Wersja silnikowa

Silnik ukryty jest za pilotem. 4-suwowy motor opracowany zostal przez Paula Bailey'ego w 2007 roku. Wyposażony jest w silnik elektryczny (akumulator jest ładowany przez silnik) i składane śmigło z włókna weglowego. Zbiornik wykonany z materiałów kompozytwych nie utrudnia widoczności pilota i mieści 8 litrów paliwa. Pozwala to na około 5 godzin lotu.
 
 

IMG_0106

Wersja z silnikiem Bailey 175
 
 
 
 
 
 
Dane techniczne:
 
 
 
 
 
Swift'light:
 
Waga (z szelakmi i hamakiem): 48 kg
Prędkość w zamkniętym kokpicie: 75 km/h
Prędkość w otwartym kokpicie: 65 km/h
Sterowanie: drążek i pedały

Swift (wersja z silnikiem):

Silnik: Bailey 175 - 18 KM
Śmigło: trójłopatkowe, z włókna węglowego
Zbiornik paliwa: 8 litrów
Spalanie: 1,5 l/h Super 98
Waga: 95 kg
Dopuszczalna masa całkowita: 191 kg
Max prędkość: 120 km/h
 
 
 
Oprac. Bartłomiej Hypki na podst. aeriane.com
Fot. aeriane.com