L-13 Blaník


fot. akdk.cz

L-13 Blaník został zaprojektowany przez Karela Dlouhý'go w 1956 roku, w oparciu o doświadczenia zdobyte przy budowie pierwszego czeskiego szybowca, znanego pod nazwą Laminar. L-13 został zbudowany z myślą o praktycznym szkoleniu pilotów szybowcowych oraz ćwiczeniu akrobacji szybowcowych. Przy tworzeniu tego nowoczesnego wówczas szybowca zastosowano sprawdzone rozwiązania: metalową konstrukcję, warstwowe profile NACA oraz inne elementy, które zaczerpnięte zostały głównie z radzieckiego przemysłu lotniczego.

Produkcja
Let Kunovice (Czechy)

Opis
Produkcję Blaníka rozpoczęto w 1958 roku i szybko zdobył on popularność jako niedrogi, prosty i trwały model, łatwy w lataniu i obsłudze. Szybowiec był szeroko eksportowany do krajów tzw. bloku wschodniego, a także do USA i Kanady. Łącznie wyprodukowano ponad 2650 egzemplarzy, a biorąc pod uwagę zmodyfikowane warianty - nawet ponad 3000 egzemplarzy. Nawet teraz, pół wieku po swoim pierwszym locie, jest to nadal jeden z najpopularniejszych szybowców świata.

W oparciu o Blaníka powstały m.in. dwa jednomiejscowe szybowce – Démant i L-21 Spartak, na których Czesi zdobyli w 1956 i 1958 roku Mistrzostwo Świata w Akrobacji Szybowcowej.

Blanik ma kadłub półskorupowy metalowy z konstrukcją kratownicową. Kokpit zakryty dwuczęściową owiewką z plexiglasu. Skrzydła trapezoidalne, całkowicie metalowe. Usterzenie o konstrukcji metalowej pokrytej płótnem. Konstrukcja pozwala na odpięcie skrzydeł i złożenie kadłuba "na pół", dla ułatwienia transportu i przechowywania. Podwozie półwciągane, resorowane z amortyzatorem olejowym.

{youtube}w-vXMNLnBPs{/youtube}
L-13 Blaník w locie

Dane techniczne

    * Doskonałość: 26
    * Masa:
          o własna: 292 kg
          o maksymalna startowa: 500 kg
    * Wymiary:
          o rozpiętość skrzydeł: 16,20 m
          o powierzchnia nośna skrzydeł: 19,15 m²
          o długość: 8,40 m
          o wysokość: 2,08 m
    * Osiągi:
          o prędkość
                + maksymalna: 253 km/h
                + minimalna: 75 km/h
          o dopuszczalne przeciążenia:
                + +6/-3,5 G – jeden pilot
                + +5,3/-3 G – dwóch pilotów
    * Załoga: 1 pilot-uczeń + 1 pilot/instruktor

Źródło: goraszka.info