Blohm und Voss Bv 40
- szybowiec myśliwski choć pomysł wygląda na śmieszny lecz ziścił się w konstrukcji Bv-40 w Niemczech. W 1943 roku przystąpiono do opracowania szybowca myśliwskiego, zaletą miała być prosta konstrukcja z maksymalnym wykorzystaniem materiałów niestrategicznych. Planowano wielkoseryjna produkcję z dużą współpracą firm poddostawczych nie związanych z lotnictwem. Szybowiec do lotu bojowego miał być wyholowany przez myśliwce Bf-109 na wysokość większą niż nadlatująca wyprawa bombowa. Po wyczepieniu w locie nurkowym prędkość maksymalna miała wzrastać do 900 km/h i miał to być główny element utrudniający trafienie przez strzelców w bombowcach. By zmniejszyć do minimum zużycie materiałów szybowiec otrzymał kadłub o małym przekroju z pilotem w pozycji leżącej. Opancerzenie pilota płytami pancernymi. Owiewka wykonana z płaskich tafli szkła o grubości 120 mm. Uzbrojeniem szybowca stanowiły dwa działka kal. 30 mm

Kolejną zaletą szybowca miał być prosty pilotaż umożliwiając przeszkolenie pilotów szybowcowych, nieskomplikowana konstrukcja umożliwiająca naprawy przez doraźnie przeszkolonych pracowników. Wiosną 1944 roku zbudowano 19 prototypów, wyniki testów dały wynik negatywny i produkcji nie uruchomiono. Wadą szybowca był brak napędu a co za tym idzie możliwość tylko jednego ataku następnie powrót na lotnisko startu.

KONSTRUKCJA - mieszana, głónie drewniana półskorupowa oraz elementy opancerzenia z blachy pancernej. Podwozie dwukołowe odrzucane po starcie. Lądowanie na płozie podkadłubowej i płonie pod końcem kadłuba. Załoga jednoosobowa.

UZBROJENIE
- dwa działka MK-108 kal. 30 mm umieszczone w profilowaniach u nasady skrzydeł


DANE TECHNICZNE

Rozpiętość m 7,90
Długość m 5,70
Wysokość m 1,63
Powierzchnia nośna m2 8,70
Masa własna kg 835
Masa całkowita kg 950
Prędkość minimalna km/h 120
Prędkość maksymalna km/h 900


Oprac. Jacek Waszczuk