Michał Kołomyjski

 

Śmigłowce są statkami powietrznymi, które mogą wykonywać manewry niemożliwe dla samolotów, czy szybowców. Wszystko to za sprawą kombinacji ruchów (postępowego i obrotowego) względem osi wirnika.

Ruch postępowy w płaszczyźnie pionowej

Śmigłowiec może poruszać się w pionie (góra/dół), jest to możliwe dzięki regulacji mocy i skoku ogólnego, czyli kąta natarcia wszystkich łopat jednocześnie. Dzięki temu śmigłowce nie potrzebują pasa startowego do co jest niezbędne w przypadku samolotów, szybowców. Ponadto dzięki tej kombinacji śmigłowiec jest zdolny do zawisu w powietrzu, co szczególnie przydaje się w akcjach ratowniczych lub budowlanych.

Ruch postępowy w płaszczyźnie poziomej

Poruszanie się śmigłowca w przód/tył oraz lewo/prawo ruchem postępowym jest możliwe dzięki tzw. sterowaniu okresowemu (okresowej zmianie kąta natarcia łopat). Manewry te wykonywane są za pomocą drążka sterowniczego, np. gdy pilot wychyli drążek w lewo automatycznie zwiększy się kąt natarcia łopat nacierających, a zmniejszy u łopat powracających. Wszystko to razem spowoduje pochylenie się śmigłowca w lewo. Analogiczne zachowanie śmigłowca zaobserwujemy odchylając drążek w dowolnym, innym kierunku.

Ruch obrotowy

Obrót śmigłowca wokół osi wirnika (w przypadku śmigłowców w układzie klasycznym) realizowany jest za pomocą zmiany skoku śmigła ogonowego. Zmiany tej dokonuje pilot sterując orczykiem/pedałami.