ratowniczy śmigłowiec Marynarki Wojennej W-3RM „Anakonda” ratowniczy śmigłowiec Marynarki Wojennej W-3RM „Anakonda”

 

 

PZL W-3 Sokół - to średni, dwusilnikowy, śmigłowiec wielozadaniowy w układzie klasycznym. Z założenia miał być następcą wysłużonych już śmigłowców Mi-4, stąd porozumienie władz Polski i ZSRR ws. współpracy PZL z biurem Michaiła Mila. W-3 miał być powiększoną wersją Mi-2 mogącą zabrać do 13 pasażerów lub do 1 500kg ładunku. Śmigłowiec miał być wyposażony w silniki produkcji radzieckiej; po konsultacjach z potencjalnymi odbiorcami w 1976r. powstała makieta wyposażona w silniki TWD-10, później produkowane w Polsce jako PZL-10W. W 1978r. pojawił się pierwszy prototyp przeznaczony do prób statycznych na ziemi.

 

Pierwsza maszyna (nr. seryjny 300103) oficjalnie wzbiła się w powietrze 6 maja 1982. W tym czasie kolejno budowano następne prototypy przeznaczone do prób w locie, a w Rzeszowie uruchomiono produkcje silników PZL-10W.

 

Próby uzyskania certyfikatu w ZSRR przedłużały się więc wytwórnia postarała się o taki dokument w kraju. Główny Inspektorat Lotnictwa Cywilnego wydał tymczasowy certyfikat we wrześniu 1988r. co pozwoliło PZL kontynuować produkcję seryjną.

 

Do tej pory w PZL powstało 8 serii śmigłowców W-3 w różnych wersjach od maszyn ratowniczych po maszyny typowo bojowe. Warto dodać, że Chiny podpisały umowę z Polską na mocy której mają w okresie od 2007-2014 zmontować 150 maszyn Sokół.

 

Sokół uchodzi za maszynę niezawodną, mogącą latać w różnych warunkach atmosferycznych, od upałów po mrozy. Do tej pory od początku produkcji wydarzyło się kilka wypadków. Do najtragiczniejszego doszło w Dolinie Olczyskiej, gdzie śmierć poniosło dwóch ratowników-pilotów oraz dwóch ratowników TOPR. Główną przyczyną katastrofy była awaria głównej łopaty nośnej.

 

 

Wersje W-3:

  • W-3 Sokół – podstawowa wersja transportowo-pasażerska;
  • W-3A Sokół – wersja W-3 z certyfikatem FAR-29
  • W-3AE Sokół - wersja ratowniczo-ewakuacyjna
  • W-3AS Sokół – wersja W-3 w której płatowiec pochodzi z W-3A zaś awionika z W-3
  • W-3A2 Sokół – wersja z czteroosiowym autopilotem Smith SN 350 (zbudowano jedną sztukę dla odbiorcy w Hiszpanii)
  • W-3U Salamandra – wersja z uzbrojeniem zaadaptowanym z Mi-24W (zbudowano jeden egzemplarz, sprzedany do Birmy jako nieuzbrojona maszyna transportowa)
  • W-3W Sokół – wersja uzbrojona w stałe działko GSz-23Ł oraz cztery wysięgniki na uzbrojenie podwieszane
  • W-3WA Sokół – wersja W-3A uzbrojona jak W-3W
  • W-3WB Huzar – wersja uzbrojona zdolna przenosić przeciwpancerne kierowane pociski rakietowe;
  • W-3K Huzar – wersja W-3B zmodyfikowana przez firmę Kentron, testowana w RPA
  • W-3RM Anakonda – wersja ratownictwa morskiego, z nadmuchiwanymi pływakami do awaryjnego wodowania
  • W-3WARM Anakonda – wersja oparta o W-3A wyposażona jak W-3RM
  • W-3AM Sokół – cywilny W-3A wyposażony w pływaki
  • W-3T Sokół – wojskowa wersja transportowa
  • W-3P Sokół – wojskowa wersja pasażerska
  • W-3RL Sokół – wojskowa wersja ratownictwa lądowego
  • W-3PPD Gipsówka (PPD-2 Gipsówka) – latający punkt dowodzenia.
  • W-3RR Procjon (SRR-10 Procjon) – wersja rozpoznania radioelektronicznego
  • W-3U-1 Aligator – projekt wersji do zwalczania okrętów podwodnych
  • W-3B Jastrząb – projekt wersji szturmowej
  • W-3L Sokół Long – projekt wydłużonej wersji dla 14 pasażerów, powstała makieta
  • W-3WS Sokół – proponowana wersja uzbrojona
  • W-3PL Głuszec – wersja wsparcia bojowego
  • W-3MS Sokół – proponowana wersja uzbrojona

Dane techniczne:

Wymiary:

- średnica wirnika 15,70m; długość 18,79m; wysokość 5,20m

Masy:

- masa własna 3850kg; maksymalna masa startowa 6400kg

Napęd:

- dwa siniki PZL-10W o mocy 780KM

Osiągi:

- Vmax 260km/h; pułap 6000m; zasięg 745km

Ładowność:

- 12 miejsc siedzących lub do 1500kg ładunku

Użytkownicy:

- Birma, Czechy, Hiszpania, Korea Południowa, Niemcy, Nigeria, Portugalia, Rosja, Zjednoczone Emiraty Arabskie

 

Michał Kołomyjski

foto. samoloty.pl