Jerzy Wojciech Polczyk urodził się na Kielecczyźnie 14 kwietnia 1917 r. Od roku 1920 do 1932 mieszkał z rodziną w Bydgoszczy. W 1932 r. przeprowadził się do Chełma Lubelskiego. Tu uczył się gimnazjum. W 1937 r. otrzymał świadectwo dojrzałości. Mając świadectwo maturalne rozpoczął pracę zawodową. Rok później zgłosił się do wojska. W wojsku zamierzał pozostać na stałe jako oficer zawodowy lotnictwa. Przeszkolenie jako rekrut rozpoczął 30 września 1938 r. na dywizyjnym kursie podchorążych rezerwy w pułku piechoty w Zamościu. Latem ukończył szkolenie szybowcowe w Ustianowej. Po kursie 3 stycznia 1939 r. zameldował się w Szkole Podchorążych Lotnictwa ( Dęblin ). Nie mając doświadczenia jako pilot samolotów turystycznych znalazł się w grupie uczącej się latania samolotowego od podstaw. Po ukończeniu nauki pilotażu początkowego zapoznał się z podstawami akrobacji lotniczej.