Roman Florer Roman Florer

 

Roman Florer - urodził się 14 marca 1888 r. W 1903 r. wstąpił do Korpusu Kadetów. Jako poddany cesarza Austrii powołany został do obycia służby wojskowej w szeregach jego armii. Swój pierwszy przydział otrzymał do Przemyśla. Z niego trafił do cesarskiego Wiednia na kurs obserwatorów lotniczych. Z chwilą wybuchu I wojny światowej znalazł się na froncie. Na przełomie lat 1914 – 1915 został ponownie wysłany na kurs.

Tym razem uzyskał niezbędną wiedzę pilota. Po powrocie z frontu otrzymał przydział do Krakowa. Pod Wawelem w październiku 1918 r. poddał swoich żołnierzy i siebie oddziałom wiernym Piłsudskiemu. Za ten gest wrócił do lotnictwa. 1 listopada tego roku objął dowodzenie lotniskiem rakowickim. Od stycznia do marca 1919 r. przebywał w Warszawie. W maju wrócił do grodu Kraka. Objął w nim stanowisko komendanta szkoły pilotów.

Następnie przez rok (1922 – 1923) pełnił obowiązki komendanta Szkoły Obserwatorów i Strzelców Lotniczych w Toruniu. Na dwa lata przed Przewrotem Majowym z 1926 r. został dowódcą pułku lotniczego stacjonującego w grodzie Kopernika. To on organizował a potem kierował szkołą lotniczą w Grudziądzu. Po jej przeniesieniu i zmianie nazwy trafił do Dęblina. Był jej komendantem do 1929 r. Tego roku przeszedł na emeryturę w stopniu pułkownikowskim. Po latach służby w mundurze przeszedł do pracy cywilnej. Znalazł zatrudnienie w Warszawie. Na rok przed wybuchem II wojny światowej przeniósł się na Śląsk. Mroczny czas okupacji spędził w syrenim grodzie. Ostatnie lata życia spędził poza stolicą. Zmarł na Śląsku 6 listopada 1973 r.

 

 

Oprac. Konrad Rydołowski