Lotictwo ultralekkie zapoczątkowane zostało już we wczesnych latach osiemdziesiątych. Klasa samolotów ultralekkich została stworzona dla amatorskiego (niekomercyjnego) latania. Przepisy dotyczące konstrukcji różnią się w różnych krajach. W Polsce definicja na podstawie (ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 25 kwietnia 2005 r (Dz. U. z dnia 17 czerwca 2005 r.) w sprawie wyłączenia zastosowania niektórych przepisów ustawy - Prawo lotnicze do niektórych rodzajów statków powietrznych oraz określenia warunków i wymagań dotyczących używania tych statków) brzmi: "statek powietrzny posiadający nieruchome powierzchnie nośne, sterowany aerodynamicznie w trzech stopniach swobody przez wychylanie powierzchni sterowych, wyposażony w co najmniej jeden zespół napędowy zapewniający samodzielny start i lot wznoszący, posiadający nie więcej niż 2 miejsca, prędkość przeciągnięcia lub minimalną w locie ustalonym w konfiguracji do lądowania nieprzekraczającą 65 km/h (35 knots) prędkości cechowanej (CAS) i maksymalną masę startową (MTOM) nie większą niż:

300 kg - dla samolotu lądowego jednomiejscowego

450 kg - dla samolotu lądowego dwumiejscowego