Ła-7
Ławoczkin Ła-7 - Wiosną 1944 r. pojawił się na froncie wschodnim nowy myśliwiec:
Ła-7 (początkowo oznaczany I-120 lub Ła-120),
będący wersją rozwojową budowanego w dużych seriach Ła-5. Jego uzbrojenie stanowiły trzy działka kal.
20 mm (samoloty produkowane w Jarosławiu, budowane w Moskwie miały
tylko dwa). Ła-7 miał szereg usprawnień, takich jak skrzydła o nowej
konstrukcji, nowa kabina oraz ruchome wloty powietrza do chłodnicy
oleju.
Poprawiona aerodynamika i jakość wykonania pozwalała mu osiągać
prędkość 680
km/h. Produkcja Ła-5FN była kontynuowana i obydwa typy walczyły obok
siebie.
Ła-7 rzadko był używany do atakowania celów naziemnych, ale osłaniał
Ła-5FN. Łącznie wyprodukowano 5753 samoloty myśliwskie Ła-7. Były
używane jeszcze podczas wojny koreańskiej.
W czasie II wojny światowej Ła-7 były używane też przez
jednostki czechosłowackie. Dalszym rozwinięciem konstrukcji tego samolotu były
myśliwce Ła-9 i Ła-11.
Najwięcej zestrzeleń w czasie II wojny światowej
spośród alianckich pilotów zaliczono pilotowi radzieckiemu Iwanowi
Kożedubowi, który od 26 marca 1943 r. do 19 kwietnia 1945 r. odniósł 62
zwycięstwa powietrzne, zestrzeliwując m.in.
Me 262. Latał on na samolotach Ła-5, Ła-5FN albo Ła-7. Na myśliwcach
Ławoczkina latał także legendarny A. Meresjew uwieczniony w "Opowieści
o prawdziwym człowieku" B. Polewoja.
Eksperymentalną wersją rozwojową był Ła-7R wyposażony w dodatkowy silnik
rakietowy RD-1 montowany w ogonie samolotu. Jego uruchomienie pozwalało zwiększyć
prędkość maszyny o około 80 km/h przez 3-3,5 min (kosztem zwrotności).
Niewielki zysk i duża awaryjność oraz zagrożenie eksplozją (do której doszło
kilkakrotnie w czasie prób prototypów) spowodowały, że dalsze prace
przerwano.
Inne wersje i odmiany:
-
Ła-7S - wersja z dwoma pomocniczymi silnikami
rakietowymi, umieszczonymi pod skrzydłami
-
Ła-7TK - eksperymentalna odmiana wyposażona w 2
turbosprężarki, przeznaczona do lotów na dużych wysokościach
-
Ła-7UTI - szkolna wersja dwumiejscowa
Konstrukcja: mieszana część płata przylegająca do kadłuba
metalowa, dalsza- drewniana. Kadłub o konstrukcji półskorupowej, drewnianej,
łoże silnika metalowe. Jednomiejscowy, jednosilnikowy dolnopłat wolnonośny. Podwozie
chowane w locie. Napęd stanowił silnik gwiazdowy ASz-82FN
o mocy 1362 kW {1850 KM).
Uzbrojenie: 2 lub 3 działka SzWAK kal. 20 mm. Samolot mógł przenosić 200 kg bomb
lub 8 niekierowanych pocisków rakietowych RS-82.
Dane techniczne:
Rozpiętość
|
9,8 m
|
Długość
|
8,6 m
|
Powierzchnia nośna
|
17,5 m2
|
Masa własna
|
2638 kg
|
Masa całkowita
|
3400
|
Prędkość maksymalna
|
680 km/h
|
Pułap
|
9500 m
|
Zasięg
|
990 km
|
Opracował: Paweł Szczepaniec
|